22 Dec

بررسی هواوی Mate 10 Lite: آشنایی با برادر کوچک تر

بررسی هواوی Mate 10 Lite: آشنایی با برادر کوچک تر

بررسی هواوی Mate 10 Lite: آشنایی با برادر کوچک تر

کوچکترین عضو خانواده جدید هواوی Mate 10 Lite نام دارد. این گوشی در رده قیمتی پایین تری نسبت به میت 10 پورشه دیزاین، میت 10 پرو و میت 10 قرار دارد و به همین دلیل می توان انتظار داشت مشخصات فنی آن به همین نسبت پایین تر از برادران بزرگترش باشد. با این حال هواوی سابقه نسبتا درخشانی در ساخت گوشی های میان رده دارد و همین باعث می شود انتظارات از محصول جدیدی که به همراه خانواده بزرگ میت 10 معرفی شده بیشتر باشد. در درجه اول باید این نکته را مد نظر قرار داد که میت 10 لایت در حال حاضر قیمتی در حدود 1.500.000 تومان در بازار ایران دارد و در نتیجه بررسی این گوشی میبایست با در نظر گرفتن رقبایی که در کشور دارد انجام شود. سایر گوشی های جدید خانواده میت در بررسی ها نشان داده اند انتخاب های خوبی برای کاربران خواهند بود و حالا نوبت به کوچکترین عضو آنهاست تا نشان دهد چه مزایایی دارد.

طراحی و ساخت

استفاده از فلز در حال حاضر استانداردی برای گوشی های میان رده به حساب می آید و میت 10 لایت هم از همین عنصر در ساخت بدنه بهره می برد. نوع آلیاژ آلومینیوم به کار رفته در این گوشی از استاندارد بالایی برخوردار است و می توان آن را جزو تلفن های هوشمند با کیفیت از نظر بدنه در نظر گرفت. میت 10 لایت در سه رنگ مشکی، آبی و طلایی در اختیار خریداران قرار گرفته است. این رنگ ها در واقع بدنه پشتی گوشی را تشکیل می دهند و در دو نسخه آبی و طلایی شاهد نوعی گسستگی در طراحی هستیم زیرا بدنه جلویی این مدل ها به ترتیب مشکی و سفید هستند و انتظار می رود رنگ بدنه در بخش های پشت و روی گوشی یکسان باشد. اما در هر صورت نمی توان ایراد زیادی به این سبک از طراحی هواوی گرفت زیرا قبلا شرکت های دیگری بوده اند که از روش مشابه استفاده کرده اند.

سمت راست گوشی محل قرار گرفتن کلیدهای تنظیم صدا و پاور است و در سمت چپ تنها شیار ورودی سیمکارت دیده می شود.

نمای بالایی گوشی یکدست و بدون هیج افزونه خاصی طراحی شده و در لبه پایینی می توان گریل بلندگو، ورودی پورت microUSB و پورت 3.5 میلیمتری را مشاهده کرد.

با اینکه نمی توان طراحی میت 10 لایت را بدون حاشیه طبقه بندی کرد اما باید گفت هواوی تلاش کرده حاشیه های بالا و پایین صفحه را تا حد ممکن کاهش دهد. انتقال سنسور اثر انگشت به بدنه پشتی نیز به این تصمیم کمک کرده است.

قسمت پشتی دستگاه همانند دیگر گوشی های سری جدید میت از آرایشی متقارن بهره می برد. با این حال طراحی بدنه پشتی میت 10 لایت به طور کلی متفاوت از نسخه استاندارد و پرو است. لنزهای دوربین دوگانه به هم پیوسته هستند و برجستگی بیشتری نسبت به دیگر دستگاه های این خانواده دارند. درست در بالای لنزها هم محل قرارگیری فلش LED است و در پایین آنها هم سنسور اثر انگشت قرار گرفته. عملکرد سنسور اثر انگشت همانند دیگر محصولات هواوی بسیار سریع و بی نقص است و محل قرارگیری آن نیز استفاده از سنسور را تسهیل می کند.

شاید تنها علامت سوال در این قسمت، عدم استفاده از پورت USB-C و ادامه به کارگیری microUSB باشد. چنین دستگاهی با کیفیت ساخت بسیار خوب می توانست در صورت داشتن پورتی جدیدتر چندین سال نگرانی های کاربران را رفع کند اما هواوی تصمیم متفاوتی گرفته است. در مجموع باید گفت طراحی میت 10 لایت برای یک گوشی میان رده کاملا استاندارد و حتی از جهاتی فراتر از متوسط مورد انتظار است.

سخت افزار و نمایشگر

با وجود میان رده بودن Mate 10 Lite، یکی از جدیدترین استانداردها برای نمایشگر این دستگاه توسط هواوی مورد استفاده قرار گرفته است. صفحه نمایش این گوشی دارای ابعاد 5.9 اینچ با نسبت 18:9 است و در نتیجه کمی کشیده تر و بلندتر از سایر گوشی ها به نظر می رسد. پنل مورد استفاده هم از نوع IPS بوده و دارای وضوح 1080 در 2160 پیکسل است. این اعداد و ارقام منجر به چگالی پیکسلی 409ppi می شوند که برای یک گوشه میان رده بسیار عالی به نظر می رسد. کیفیت نمایشگر میت 10 لایت بسیار مناسب ارزیابی می شود و حتی در زیر نور مستقیم هم خواندن اطلاعات از روی آن بدون مشکل صورت می گیرد.

سخت افزار به کار رفته در قلب Mate 10 Lite را می توان به صورت زیر خلاصه کرد:

سخت افزار

توضیحات

پردازنده

Kirin 659 چهار هسته در فرکانس 2.36 گیگاهرتز و چهار هسته در فرکانس 1.7 گیگاهرتز

پردازشگر گرافیکی

Mali T830

حافظه داخلی

64 گیگابایت قابل افزایش تا 256 گیگابایت به کمک کارت حافظه

حافظه رم

4 گیگابایت

هواوی در سال های اخیر تجربه های بسیار زیادی در زمینه ساخت پردازنده ها داشته است و می توان به وضوح افزایش اعتماد به نفس آنها را در به کارگیری از چیپست های جدید و معرفی چیپ های اختصاصی هوش مصنوعی مشاهده کرد. البته چیپ 659 یک SoC میان رده به حساب می آید اما هم در بنچمارک ها عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشته و هم در کارکرد متداول توسط کاربران آنها را با اتفاقات ناخوشایندی مانند هنگ کردن یا لگ زدن در زمان سوییچ بین اپلیکیشن ها مواجه نمی کند.

رابط کاربری و دوربین

رابط کاربری هواوی در سال های اخیر همواره به سمت سبک تر شدن و در اختیار قرار دادن امکانات بیشتر به کاربران پیشرفت کرده است. هر چند هواوی جدیدترین نسخه از رابط کاربری خود را برای این گوشی منتشر نکرده اما نسخه موجود (EMUI 5.0) نیز امکانات بسیار خوبی را در بر داشته و سبک و روان طراحی شده است. با کشیدن صفحه اصلی به سمت چپ و راست به صفحات جانبی دسترسی خواهید داشت که محل قرار گرفتن اپلیکیشن ها، ابزارک ها و همچنین صفحه اختصاصی جست و جوی گوگل هستند. این سبک طراحی جزو ساختارهای پر طرفدار در بین تلفن های هوشمند است و بسیاری از کاربران چه در پلتفرم اندروید و چه در iOS از آن استفاده می کنند. اما هواوی به فکر گروه دیگر کاربران که عادت به استفاده از app drawer هم دارند بوده است. در بخش تنظیمات می توان به راحتی ساختار رابط کاربری را تغییر داد و برنامه های نصب شده را از صفحات جانبی به app drawer منتقل کرد.

بخش نوتیفیکیشن ها و ابزارها که با کشیدن انگشت از بالای نمایشگر به سمت پایین قابل دسترس است به سبک همیشگی هواوی کامل و بدون نقص طراحی شده است. در این قسمت تقریبا به هر تنظیم سریعی که یک کاربر نیازمند آن باشد دسترسی خواهید داشت و ضمنا امکان ویرایش، اضافه یا حذف ابزارها و همچنین تغییر موقعیت آنها نیز وجود دارد.

رابط کاربری دوربین Mate 10 Lite به شکلی طراحی شده که هم برای کاربران عادی و هم برای کاربران حرفه ای بهترین شرایط را فراهم کند. با کشیدن انگشت به طرفین می توان به منوی تنظیمات و گزینه های مختلف عکاسی دسترسی داشت که امکاناتی مانند Light Painting، تایم لپس، حالت های حرفه ای و HDR و صحنه آهسته را در اختیار کاربر قرار می دهد. کیفیت تصاویر گرفته شده به وسیله دوربین دوگانه این گوشی کاملا قابل قبول و رضایت بخش است. در صورت وجود نور کافی، میت 10 لایت می تواند عکس های بسیار خوبی با کیفیت بالا و جزئیات فراوان ثبت کند. دوربین سلفی نیز عملکرد بسیار خوبی داشته و در اکثر شرایط نوری انتظارات را برآورده می کند.

دوربین اصلی دستگاه دارای دقت 16 مگاپیکسل برای لنز اصلی و 2 مگاپیکسل برای لنز واید است و امکان تنظیم دیافراگم برای داشتن افکت بوکه هم فراهم شده است. نکته قابل توجه آنکه دوربین سلفی هم دارای لنز دوتایی با دقت 13 و 2 مگاپیکسل است و در نتیجه افکت بوکه برای دوربین دوم هم در دسترس خواهد بود.

 

باتری و صدا

هواوی در این دستگاه از یک باتری با ظرفیت 3340 میلی آمپر از نوع پلیمر لیتیوم استفاده کرده است. ظرفیت باتری در کنار دیگر مشخصات سخت افزاری مانند کیفیت نمایشگر و باتری باعث می شوند عملکرد بسیار خوبی را از آن شاهد باشیم. در کارکرد عادی می توان نزدیک به دو روز روی همراهی Mae 10 Lite حساب باز کرد و در صورتی که کاربر پر مصرفی هستید به راحتی می توانید یک صبح تا شب را بدون نگرانی از اتمام باتری سپری کنید. البته متاسفانه این گوشی از تکنولوژی شارژ سریع پشتیبانی نمی کند و به دلیل فلزی بودن بدنه خبری از شارژ بیسیم هم نیست. با سی دقیقه شارژ کردن گوشی نزدیک به 30 درصد در آن انرژی ذخیره خواهید کرد و از طرفی شارژ شدن صفر تا صد دستگاه هم در حدود 2.5 ساعت زمان نیاز دارد.

صدای تولید شده توسط بلندگو نیز نشان می دهد میت 10 لایت بهترین اسپیکر جهان را در اختیار ندارد اما کیفیت خروجی قابل قبول ارزیابی می شود. به دلیل وجود داشتن پورت 3.5 میلیمتری می توانید از هر نوع هدفونی به همراه میت 10 لایت استفاده کنید که به نظر می رسد این کار در دوره کنونی منطقی تر و پرطرفدارتر از داشتن یک بلندگو قوی تر و البته گران قیمت تر باشد.

در نهایت باید گفت با توجه به وضعیت بازار داخلی و قیمت گذاری هواوی برای Mate 10 Lite، این دستگاه می تواند انتخابی بسیار خوب برای آن دسته از کاربرانی به حساب بیاید که به یک تلفن هوشمند با کیفیت با طراحی مناسب، سخت افزار قابل قبول و دوربین خوب نیاز دارند و بودجه آنها برای خرید پرچم داران با محدودیت بیشتری همراه است.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=8.5; صفحه نمایش=8.7; دوربین=8.5; صدا=8; طراحی=8.2; باتری=8.5; ارزش خرید=8.5; {/REVIEW}

بررسی هواوی Mate 10 Lite: آشنایی با برادر کوچک تر

(image)

کوچکترین عضو خانواده جدید هواوی Mate 10 Lite نام دارد. این گوشی در رده قیمتی پایین تری نسبت به میت 10 پورشه دیزاین، میت 10 پرو و میت 10 قرار دارد و به همین دلیل می توان انتظار داشت مشخصات فنی آن به همین نسبت پایین تر از برادران بزرگترش باشد. با این حال هواوی سابقه نسبتا درخشانی در ساخت گوشی های میان رده دارد و همین باعث می شود انتظارات از محصول جدیدی که به همراه خانواده بزرگ میت 10 معرفی شده بیشتر باشد. در درجه اول باید این نکته را مد نظر قرار داد که میت 10 لایت در حال حاضر قیمتی در حدود 1.500.000 تومان در بازار ایران دارد و در نتیجه بررسی این گوشی میبایست با در نظر گرفتن رقبایی که در کشور دارد انجام شود. سایر گوشی های جدید خانواده میت در بررسی ها نشان داده اند انتخاب های خوبی برای کاربران خواهند بود و حالا نوبت به کوچکترین عضو آنهاست تا نشان دهد چه مزایایی دارد.

طراحی و ساخت

استفاده از فلز در حال حاضر استانداردی برای گوشی های میان رده به حساب می آید و میت 10 لایت هم از همین عنصر در ساخت بدنه بهره می برد. نوع آلیاژ آلومینیوم به کار رفته در این گوشی از استاندارد بالایی برخوردار است و می توان آن را جزو تلفن های هوشمند با کیفیت از نظر بدنه در نظر گرفت. میت 10 لایت در سه رنگ مشکی، آبی و طلایی در اختیار خریداران قرار گرفته است. این رنگ ها در واقع بدنه پشتی گوشی را تشکیل می دهند و در دو نسخه آبی و طلایی شاهد نوعی گسستگی در طراحی هستیم زیرا بدنه جلویی این مدل ها به ترتیب مشکی و سفید هستند و انتظار می رود رنگ بدنه در بخش های پشت و روی گوشی یکسان باشد. اما در هر صورت نمی توان ایراد زیادی به این سبک از طراحی هواوی گرفت زیرا قبلا شرکت های دیگری بوده اند که از روش مشابه استفاده کرده اند.

(image)

سمت راست گوشی محل قرار گرفتن کلیدهای تنظیم صدا و پاور است و در سمت چپ تنها شیار ورودی سیمکارت دیده می شود.

(image)

نمای بالایی گوشی یکدست و بدون هیج افزونه خاصی طراحی شده و در لبه پایینی می توان گریل بلندگو، ورودی پورت microUSB و پورت 3.5 میلیمتری را مشاهده کرد.

(image)

با اینکه نمی توان طراحی میت 10 لایت را بدون حاشیه طبقه بندی کرد اما باید گفت هواوی تلاش کرده حاشیه های بالا و پایین صفحه را تا حد ممکن کاهش دهد. انتقال سنسور اثر انگشت به بدنه پشتی نیز به این تصمیم کمک کرده است.

(image)

قسمت پشتی دستگاه همانند دیگر گوشی های سری جدید میت از آرایشی متقارن بهره می برد. با این حال طراحی بدنه پشتی میت 10 لایت به طور کلی متفاوت از نسخه استاندارد و پرو است. لنزهای دوربین دوگانه به هم پیوسته هستند و برجستگی بیشتری نسبت به دیگر دستگاه های این خانواده دارند. درست در بالای لنزها هم محل قرارگیری فلش LED است و در پایین آنها هم سنسور اثر انگشت قرار گرفته. عملکرد سنسور اثر انگشت همانند دیگر محصولات هواوی بسیار سریع و بی نقص است و محل قرارگیری آن نیز استفاده از سنسور را تسهیل می کند.

(image)

شاید تنها علامت سوال در این قسمت، عدم استفاده از پورت USB-C و ادامه به کارگیری microUSB باشد. چنین دستگاهی با کیفیت ساخت بسیار خوب می توانست در صورت داشتن پورتی جدیدتر چندین سال نگرانی های کاربران را رفع کند اما هواوی تصمیم متفاوتی گرفته است. در مجموع باید گفت طراحی میت 10 لایت برای یک گوشی میان رده کاملا استاندارد و حتی از جهاتی فراتر از متوسط مورد انتظار است.

سخت افزار و نمایشگر

با وجود میان رده بودن Mate 10 Lite، یکی از جدیدترین استانداردها برای نمایشگر این دستگاه توسط هواوی مورد استفاده قرار گرفته است. صفحه نمایش این گوشی دارای ابعاد 5.9 اینچ با نسبت 18:9 است و در نتیجه کمی کشیده تر و بلندتر از سایر گوشی ها به نظر می رسد. پنل مورد استفاده هم از نوع IPS بوده و دارای وضوح 1080 در 2160 پیکسل است. این اعداد و ارقام منجر به چگالی پیکسلی 409ppi می شوند که برای یک گوشه میان رده بسیار عالی به نظر می رسد. کیفیت نمایشگر میت 10 لایت بسیار مناسب ارزیابی می شود و حتی در زیر نور مستقیم هم خواندن اطلاعات از روی آن بدون مشکل صورت می گیرد.

(image)

سخت افزار به کار رفته در قلب Mate 10 Lite را می توان به صورت زیر خلاصه کرد:

سخت افزار

توضیحات

پردازنده

Kirin 659 چهار هسته در فرکانس 2.36 گیگاهرتز و چهار هسته در فرکانس 1.7 گیگاهرتز

پردازشگر گرافیکی

Mali T830

حافظه داخلی

64 گیگابایت قابل افزایش تا 256 گیگابایت به کمک کارت حافظه

حافظه رم

4 گیگابایت

هواوی در سال های اخیر تجربه های بسیار زیادی در زمینه ساخت پردازنده ها داشته است و می توان به وضوح افزایش اعتماد به نفس آنها را در به کارگیری از چیپست های جدید و معرفی چیپ های اختصاصی هوش مصنوعی مشاهده کرد. البته چیپ 659 یک SoC میان رده به حساب می آید اما هم در بنچمارک ها عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشته و هم در کارکرد متداول توسط کاربران آنها را با اتفاقات ناخوشایندی مانند هنگ کردن یا لگ زدن در زمان سوییچ بین اپلیکیشن ها مواجه نمی کند.

(image)

(image)

(image)

(image)

رابط کاربری و دوربین

رابط کاربری هواوی در سال های اخیر همواره به سمت سبک تر شدن و در اختیار قرار دادن امکانات بیشتر به کاربران پیشرفت کرده است. هر چند هواوی جدیدترین نسخه از رابط کاربری خود را برای این گوشی منتشر نکرده اما نسخه موجود (EMUI 5.0) نیز امکانات بسیار خوبی را در بر داشته و سبک و روان طراحی شده است. با کشیدن صفحه اصلی به سمت چپ و راست به صفحات جانبی دسترسی خواهید داشت که محل قرار گرفتن اپلیکیشن ها، ابزارک ها و همچنین صفحه اختصاصی جست و جوی گوگل هستند. این سبک طراحی جزو ساختارهای پر طرفدار در بین تلفن های هوشمند است و بسیاری از کاربران چه در پلتفرم اندروید و چه در iOS از آن استفاده می کنند. اما هواوی به فکر گروه دیگر کاربران که عادت به استفاده از app drawer هم دارند بوده است. در بخش تنظیمات می توان به راحتی ساختار رابط کاربری را تغییر داد و برنامه های نصب شده را از صفحات جانبی به app drawer منتقل کرد.

(image)

بخش نوتیفیکیشن ها و ابزارها که با کشیدن انگشت از بالای نمایشگر به سمت پایین قابل دسترس است به سبک همیشگی هواوی کامل و بدون نقص طراحی شده است. در این قسمت تقریبا به هر تنظیم سریعی که یک کاربر نیازمند آن باشد دسترسی خواهید داشت و ضمنا امکان ویرایش، اضافه یا حذف ابزارها و همچنین تغییر موقعیت آنها نیز وجود دارد.

رابط کاربری دوربین Mate 10 Lite به شکلی طراحی شده که هم برای کاربران عادی و هم برای کاربران حرفه ای بهترین شرایط را فراهم کند. با کشیدن انگشت به طرفین می توان به منوی تنظیمات و گزینه های مختلف عکاسی دسترسی داشت که امکاناتی مانند Light Painting، تایم لپس، حالت های حرفه ای و HDR و صحنه آهسته را در اختیار کاربر قرار می دهد. کیفیت تصاویر گرفته شده به وسیله دوربین دوگانه این گوشی کاملا قابل قبول و رضایت بخش است. در صورت وجود نور کافی، میت 10 لایت می تواند عکس های بسیار خوبی با کیفیت بالا و جزئیات فراوان ثبت کند. دوربین سلفی نیز عملکرد بسیار خوبی داشته و در اکثر شرایط نوری انتظارات را برآورده می کند.

(image)

دوربین اصلی دستگاه دارای دقت 16 مگاپیکسل برای لنز اصلی و 2 مگاپیکسل برای لنز واید است و امکان تنظیم دیافراگم برای داشتن افکت بوکه هم فراهم شده است. نکته قابل توجه آنکه دوربین سلفی هم دارای لنز دوتایی با دقت 13 و 2 مگاپیکسل است و در نتیجه افکت بوکه برای دوربین دوم هم در دسترس خواهد بود.

(image)

 

باتری و صدا

هواوی در این دستگاه از یک باتری با ظرفیت 3340 میلی آمپر از نوع پلیمر لیتیوم استفاده کرده است. ظرفیت باتری در کنار دیگر مشخصات سخت افزاری مانند کیفیت نمایشگر و باتری باعث می شوند عملکرد بسیار خوبی را از آن شاهد باشیم. در کارکرد عادی می توان نزدیک به دو روز روی همراهی Mae 10 Lite حساب باز کرد و در صورتی که کاربر پر مصرفی هستید به راحتی می توانید یک صبح تا شب را بدون نگرانی از اتمام باتری سپری کنید. البته متاسفانه این گوشی از تکنولوژی شارژ سریع پشتیبانی نمی کند و به دلیل فلزی بودن بدنه خبری از شارژ بیسیم هم نیست. با سی دقیقه شارژ کردن گوشی نزدیک به 30 درصد در آن انرژی ذخیره خواهید کرد و از طرفی شارژ شدن صفر تا صد دستگاه هم در حدود 2.5 ساعت زمان نیاز دارد.

(image)

صدای تولید شده توسط بلندگو نیز نشان می دهد میت 10 لایت بهترین اسپیکر جهان را در اختیار ندارد اما کیفیت خروجی قابل قبول ارزیابی می شود. به دلیل وجود داشتن پورت 3.5 میلیمتری می توانید از هر نوع هدفونی به همراه میت 10 لایت استفاده کنید که به نظر می رسد این کار در دوره کنونی منطقی تر و پرطرفدارتر از داشتن یک بلندگو قوی تر و البته گران قیمت تر باشد.

(image)

در نهایت باید گفت با توجه به وضعیت بازار داخلی و قیمت گذاری هواوی برای Mate 10 Lite، این دستگاه می تواند انتخابی بسیار خوب برای آن دسته از کاربرانی به حساب بیاید که به یک تلفن هوشمند با کیفیت با طراحی مناسب، سخت افزار قابل قبول و دوربین خوب نیاز دارند و بودجه آنها برای خرید پرچم داران با محدودیت بیشتری همراه است.

{REVIEW} label=امتیاز; decimal=1; max=10; سخت افزار=8.5; صفحه نمایش=8.7; دوربین=8.5; صدا=8; طراحی=8.2; باتری=8.5; ارزش خرید=8.5; {/REVIEW}

بررسی هواوی Mate 10 Lite: آشنایی با برادر کوچک تر

16 Dec

آموزش سخت افزار: آشنایی با فناوری Intel XMP در رم

آموزش سخت افزار: آشنایی با فناوری Intel XMP در رم

آموزش سخت افزار: آشنایی با فناوری Intel XMP در رم

دوستان و همراهان سخت افزار، با شما هستیم به همراه یک برنامه آموزشی دیگر در زمینه سخت افزار. در این مطلب به یک موضوع بسیار جالب توجه و البته مهم خواهیم پرداخت که از طرفداران بسیاری نیز برخوردار است.  با همراه باشید.

پروفایل Intel XMP

به طور حتم تا کنون بارها با واژه XMP برخورد کرده اید؛ این واژه در مادربردهای مبتنی بر سوکت اینتل و اخبار مرتبط با حافظه های رم به گوش شما خورده است. XMP یا Extreme Memory Profiles یک فناوری اختصاصی معرفی شده از سوی شرکت “اینتل” است که برای مادربرد و البته حافظه های DDR خصوصا در نسخه های و DDR3 تالیف گشته و اجرایی شد. این تکنولوژی به سیستم و کاربران اجازه خواهد داد تا فرکانس کاری حافظه های رم را بر اساس نیاز و توانایی سیستم، انتخاب نمایند. این انتخاب به روش های گوناگونی صورت می پذیرد که نتیجه همه آنها یکسان بوده و با توجه به تولید کننده مادربرد، روش های مورد نظر با کمی تفاوت در اختیار شما قرار خواهد گرفت.

حافظه های نیمه هادی رم (RAM) با استانداردهای انجمن JEDEC تولید می شوند و در هر نسل، فرکانس هایی ثابت برای این منظور در نظر گرفته می شود. اما همگی می دانیم که با استفاده از قابلیت های اورکلاک، می توان این مقادیر را افزایش داده و بدین ترتیب کارایی نهایی سیستم را بالا برد. گاها فرکانس حافظه رم با فرکانس CPU سازگار نیست؛ فرکانس پردازنده به مراتب سریع تر از فرکانس کاری ماژول های رم هستند که البته در این مطلب قصد ورود به آن را نخواهیم داشت. با این وجود برای رساندن بهتر اطلاعات به CPU می توان روی فرکانس RAM ها نیز حساب کرده و آنها را افزایش داد. اورکلاک حافظه رم کار چندان ساده ای نبوده و مشکلات بسیاری را به همراه دارد. در همین راستا اینتل تصمیم به ارائه یک فناوری پیشرفته برای اورکلاک ساده آن گرفت که به معرفی فناوری XMP رسید.

در زمانی که شما کامپیوتر یا لپ تاپ خود را روشن می کنید، سیستم به طور خودکار فرآیند چک کردن سخت افزارها را انجام می دهد، از جمله این چک شدن ها، مدیریت حافظه رم است. بایوس با استفاده از یک تراشه نصب شده بر روی حافظه های رم با نام SPD یا Serial Presence Detect استفاده می کند تا زمان بندی حافظه و فرکانس ها را به درستی تنظیم کنید.XMP یک فرمت SPD است که فرکانس های بالاتر و زمان بندی دقیق تر را برای حافظه شما اجرا می کند. پروفایل های XMP همچنین می توانند ولتاژ و جریان افزایشی را برای تغذیه فرکانس های بالاتر، به ماژول های رم اعمال نمایند. مشخصات XMP را می توان از درون BIOS در مادربردهای پشتیبانی شده مشاهده کرد. ماژول های حافظه پشتیبانی شده دارای دو پروفایل مختلف XPM هستند که سطوح مختلف اورکلاک را ارائه می دهند.

برای فعال سازی آن، می توانید وارد بایوس شده و در بخش تنظیمات XMP، پروفایل های متنوع آن را به دلخواه انتخاب نمائید. سپس سیستم ریستارت شده و رم های شما با فرکانس بالاتر اجرا خواهند شد. شایان ذکر است که برای این منظور، حافظه رم و مادربرد نیز باید از آن پشتیبانی نمایند که البته امروزه تقریبا همگی مادربردها و حافظه های رم تخصصی و حتی نیمه حرفه ای نیز از XMP 2.0 پشتیبانی می کنند. برای تائید افزایش فرکانس خود می توانید از برنامه های نظارتی همچون CPU-Z نیز استفاده نمائید. تمام حافظه های با کارایی بالا از پروفایل های XMP استفاده می کنند، زیرا همه آنها از مشخصات صنعت استاندارد DDR استفاده می کنند. در صورتی که از حافظه های مجهز به XMP استفاده نکرده و یا پروفایل Extreme Memory Profiles را راه اندازی نکنید چه اتفاقی می افتد؟ پاسخ ساده است؛ در این صورت حافظه رم با بالاترین سرعتی که CPU از آن پشتیبانی می کند فعالیت خواهد کرد. به عنوان مثال پردازنده های نسل هشتم اینتل (CoffeeLake) از فرکانس 2666 به صورت بومی برخوردار هستند. اما برای رسیدن به درجات بالاتر، می توان از پروفایل های XMP استفاده نمود.

علت وجود دو پروفایل مختلف برای این منظور چیست؟ اینتل از دو پروفایل متفاوت (“Profile 1″ و “Profile 2″) استفاده کرده است که درجات متفاوت از حافظه را نمایان می کنند. برای دسترسی به حداکثر کارایی و فرکانس می توان پروفایل دوم را انتخاب نمود. به طور حتم عموما پروفایل اول پایدار تر است؛ با این وجود سازندگان مادربرد نیز در این میان نقش بسزایی را ایفا کرده و عملکرد و کارایی XMP تا مقدار بالایی به همت و طراحی آنها بستگی دارد!

در پایان این سوال به وجود می آید که آیا پروفایل XMP یک فناوری با ثبات و مطمئن است؟ پاسخ بله است؛ اینتل و تولید کنندگان RAM و مادربرد تست های پایداری متفاوتی را ارائه کرده و همگی از پروتکل های ولتاژ، تایمینگ، فرکانس و جریان مناسب پیروی می کنند که موجب کارآمدی و بهبود فرکانس های با ثبات در حافظه گشته و از این حیث مشکلی وجود ندارد.

آموزش سخت افزار: آشنایی با فناوری Intel XMP در رم

(image)

دوستان و همراهان سخت افزار، با شما هستیم به همراه یک برنامه آموزشی دیگر در زمینه سخت افزار. در این مطلب به یک موضوع بسیار جالب توجه و البته مهم خواهیم پرداخت که از طرفداران بسیاری نیز برخوردار است.  با همراه باشید.

پروفایل Intel XMP

به طور حتم تا کنون بارها با واژه XMP برخورد کرده اید؛ این واژه در مادربردهای مبتنی بر سوکت اینتل و اخبار مرتبط با حافظه های رم به گوش شما خورده است. XMP یا Extreme Memory Profiles یک فناوری اختصاصی معرفی شده از سوی شرکت “اینتل” است که برای مادربرد و البته حافظه های DDR خصوصا در نسخه های و DDR3 تالیف گشته و اجرایی شد. این تکنولوژی به سیستم و کاربران اجازه خواهد داد تا فرکانس کاری حافظه های رم را بر اساس نیاز و توانایی سیستم، انتخاب نمایند. این انتخاب به روش های گوناگونی صورت می پذیرد که نتیجه همه آنها یکسان بوده و با توجه به تولید کننده مادربرد، روش های مورد نظر با کمی تفاوت در اختیار شما قرار خواهد گرفت.

حافظه های نیمه هادی رم (RAM) با استانداردهای انجمن JEDEC تولید می شوند و در هر نسل، فرکانس هایی ثابت برای این منظور در نظر گرفته می شود. اما همگی می دانیم که با استفاده از قابلیت های اورکلاک، می توان این مقادیر را افزایش داده و بدین ترتیب کارایی نهایی سیستم را بالا برد. گاها فرکانس حافظه رم با فرکانس CPU سازگار نیست؛ فرکانس پردازنده به مراتب سریع تر از فرکانس کاری ماژول های رم هستند که البته در این مطلب قصد ورود به آن را نخواهیم داشت. با این وجود برای رساندن بهتر اطلاعات به CPU می توان روی فرکانس RAM ها نیز حساب کرده و آنها را افزایش داد. اورکلاک حافظه رم کار چندان ساده ای نبوده و مشکلات بسیاری را به همراه دارد. در همین راستا اینتل تصمیم به ارائه یک فناوری پیشرفته برای اورکلاک ساده آن گرفت که به معرفی فناوری XMP رسید.

(image)

در زمانی که شما کامپیوتر یا لپ تاپ خود را روشن می کنید، سیستم به طور خودکار فرآیند چک کردن سخت افزارها را انجام می دهد، از جمله این چک شدن ها، مدیریت حافظه رم است. بایوس با استفاده از یک تراشه نصب شده بر روی حافظه های رم با نام SPD یا Serial Presence Detect استفاده می کند تا زمان بندی حافظه و فرکانس ها را به درستی تنظیم کنید.XMP یک فرمت SPD است که فرکانس های بالاتر و زمان بندی دقیق تر را برای حافظه شما اجرا می کند. پروفایل های XMP همچنین می توانند ولتاژ و جریان افزایشی را برای تغذیه فرکانس های بالاتر، به ماژول های رم اعمال نمایند. مشخصات XMP را می توان از درون BIOS در مادربردهای پشتیبانی شده مشاهده کرد. ماژول های حافظه پشتیبانی شده دارای دو پروفایل مختلف XPM هستند که سطوح مختلف اورکلاک را ارائه می دهند.

(image)

برای فعال سازی آن، می توانید وارد بایوس شده و در بخش تنظیمات XMP، پروفایل های متنوع آن را به دلخواه انتخاب نمائید. سپس سیستم ریستارت شده و رم های شما با فرکانس بالاتر اجرا خواهند شد. شایان ذکر است که برای این منظور، حافظه رم و مادربرد نیز باید از آن پشتیبانی نمایند که البته امروزه تقریبا همگی مادربردها و حافظه های رم تخصصی و حتی نیمه حرفه ای نیز از XMP 2.0 پشتیبانی می کنند. برای تائید افزایش فرکانس خود می توانید از برنامه های نظارتی همچون CPU-Z نیز استفاده نمائید. تمام حافظه های با کارایی بالا از پروفایل های XMP استفاده می کنند، زیرا همه آنها از مشخصات صنعت استاندارد DDR استفاده می کنند. در صورتی که از حافظه های مجهز به XMP استفاده نکرده و یا پروفایل Extreme Memory Profiles را راه اندازی نکنید چه اتفاقی می افتد؟ پاسخ ساده است؛ در این صورت حافظه رم با بالاترین سرعتی که CPU از آن پشتیبانی می کند فعالیت خواهد کرد. به عنوان مثال پردازنده های نسل هشتم اینتل (CoffeeLake) از فرکانس 2666 به صورت بومی برخوردار هستند. اما برای رسیدن به درجات بالاتر، می توان از پروفایل های XMP استفاده نمود.

(image)

علت وجود دو پروفایل مختلف برای این منظور چیست؟ اینتل از دو پروفایل متفاوت (“Profile 1″ و “Profile 2″) استفاده کرده است که درجات متفاوت از حافظه را نمایان می کنند. برای دسترسی به حداکثر کارایی و فرکانس می توان پروفایل دوم را انتخاب نمود. به طور حتم عموما پروفایل اول پایدار تر است؛ با این وجود سازندگان مادربرد نیز در این میان نقش بسزایی را ایفا کرده و عملکرد و کارایی XMP تا مقدار بالایی به همت و طراحی آنها بستگی دارد!

(image)

در پایان این سوال به وجود می آید که آیا پروفایل XMP یک فناوری با ثبات و مطمئن است؟ پاسخ بله است؛ اینتل و تولید کنندگان RAM و مادربرد تست های پایداری متفاوتی را ارائه کرده و همگی از پروتکل های ولتاژ، تایمینگ، فرکانس و جریان مناسب پیروی می کنند که موجب کارآمدی و بهبود فرکانس های با ثبات در حافظه گشته و از این حیث مشکلی وجود ندارد.

آموزش سخت افزار: آشنایی با فناوری Intel XMP در رم

14 Jul

آشنایی با GPGPU

آشنایی با GPGPU

آشنایی با GPGPU

بسیاری از کاربران بر این باور هستند که پردازنده مستقل گرافیکی (GPU) تنها به منظور پردازش اطلاعات گرافیکی به خدمت گرفته می شود.این تصور کاملا اشتباه است.پردازنده های GPU کاربردهای بسیار متنوعی را هدایت می کنند که گاها نتیجه نهایی از پردازنده مرکزی (CPU) بهتر است.با ما همراه باشید.

 

واحد پردازش گرافیکی (GPU) عموماً برای پردازش محاسبات گرافیکی رایانه طراحی و تولید می‌شود. به بهره‌برداری از واحد پردازش گرافیکی یک رایانه برای انجام محاسبات معمولی که در گذشته به کمک CPUها صورت می‌گرفته است، محاسبات همه‌منظوره بر روی واحد پردازش گرافیکی (GPGPU) گفته می‌شود.در حال حاضر اوپن‌سی‌ال زبان متن‌باز رایج برنامه‌نویسی چندمنظوره بر روی جی‌پی‌یوها بوده و زبان کودا (محصول شرکت انویدیا) نیز پراستفاده‌ترین بستر مالکیتی این زمینه محسوب می‌شود.

مفاهیم GPGPU

از آنجایی که واحد‌های پردازش گرافیکی برای کارهای گرافیکی طراحی شده‌اند، در انجام عملیات‌ و برنامه‌نویسی بسیار محدود هستند. بر اساس مدل طراحی GPUها، استفاده از آن‌ها تنها در مسائلی که به کمک پردازش جریانی قابل حل هستند مفید بوده و قدرت سخت‌افزار آن‌ها تنها به روش‌های خاصی قابل بهره‌برداری است.بزرگترین تفاوت اصلی CPU و GPU نیز در این قسمت است.CPU ها توانایی بالایی در نوع پردازش اطلاعات،زبان های برنامه نویسی و اجرای دستورات دارند.اما این در حالی است که پردازنده های گرافیکی تنها در حالاتی خاص قادر به بهره برداری های غیر گرافیکی هستند.

سیستم پردازش جریانی

GPU ها تنها می‌توانند بر روی داده‌ها و آرایه‌های مستقل از هم پردازش انجام دهند؛ اما این پردازش را در تعداد بسیار بالا و به صورت هم‌زمان اعمال می‌کنند. این ویژگی هنگامی که نیاز به کار یکسان بر روی تعداد زیادی داده داشته باشید، مفید واقع می‌شود. به بیان دیگر، GPU ها پردازشگرهای جریانی هستند؛ پردازش‌گرهایی که به صورت موازی یک روند را بر روی جریانی از داده‌ها اعمال می‌کنند.  یک جریان، به بیان ساده، مجموعه‌ای از داده‌هاست که نیاز به محاسبات یکسانی دارند. جریان‌ها اساس موازات داده‌ها در پردازش موازی محسوب می‌شوند. کرنل‌ها (به معنای هسته) که توسط GPUها فراخوانده می‌شوند نیز توابعی هستند که بر روی تک‌تک اعضای جریان داده اجرا می‌شوند. در برنامه‌هایی که برای GPUها نوشته می‌شوند، توجه به میزان عملیات ریاضی بر واحد حافظه ضروری است. از آنجایی که سرعت دسترسی به حافظه بسیار کمتر از سرعت پردازش این سخت‌افزارها است، اگر تعداد عملیات ریاضی برای هر دادهٔ موجود در حافظه کم باشد، میزان افزایش سرعت اجرا محدود می‌گردد. نرم‌افزارهای ایده‌آل برای GPGPU نرم‌افزارهایی هستند که داده‌های فراوان، موازات بالا و وابستگی کم داده‌ای داشته‌باشند.

آشنایی با GPGPU

(image)

بسیاری از کاربران بر این باور هستند که پردازنده مستقل گرافیکی (GPU) تنها به منظور پردازش اطلاعات گرافیکی به خدمت گرفته می شود.این تصور کاملا اشتباه است.پردازنده های GPU کاربردهای بسیار متنوعی را هدایت می کنند که گاها نتیجه نهایی از پردازنده مرکزی (CPU) بهتر است.با ما همراه باشید.

 

واحد پردازش گرافیکی (GPU) عموماً برای پردازش محاسبات گرافیکی رایانه طراحی و تولید می‌شود. به بهره‌برداری از واحد پردازش گرافیکی یک رایانه برای انجام محاسبات معمولی که در گذشته به کمک CPUها صورت می‌گرفته است، محاسبات همه‌منظوره بر روی واحد پردازش گرافیکی (GPGPU) گفته می‌شود.در حال حاضر اوپن‌سی‌ال زبان متن‌باز رایج برنامه‌نویسی چندمنظوره بر روی جی‌پی‌یوها بوده و زبان کودا (محصول شرکت انویدیا) نیز پراستفاده‌ترین بستر مالکیتی این زمینه محسوب می‌شود.

(image)

مفاهیم GPGPU

از آنجایی که واحد‌های پردازش گرافیکی برای کارهای گرافیکی طراحی شده‌اند، در انجام عملیات‌ و برنامه‌نویسی بسیار محدود هستند. بر اساس مدل طراحی GPUها، استفاده از آن‌ها تنها در مسائلی که به کمک پردازش جریانی قابل حل هستند مفید بوده و قدرت سخت‌افزار آن‌ها تنها به روش‌های خاصی قابل بهره‌برداری است.بزرگترین تفاوت اصلی CPU و GPU نیز در این قسمت است.CPU ها توانایی بالایی در نوع پردازش اطلاعات،زبان های برنامه نویسی و اجرای دستورات دارند.اما این در حالی است که پردازنده های گرافیکی تنها در حالاتی خاص قادر به بهره برداری های غیر گرافیکی هستند.

(image)

سیستم پردازش جریانی

GPU ها تنها می‌توانند بر روی داده‌ها و آرایه‌های مستقل از هم پردازش انجام دهند؛ اما این پردازش را در تعداد بسیار بالا و به صورت هم‌زمان اعمال می‌کنند. این ویژگی هنگامی که نیاز به کار یکسان بر روی تعداد زیادی داده داشته باشید، مفید واقع می‌شود. به بیان دیگر، GPU ها پردازشگرهای جریانی هستند؛ پردازش‌گرهایی که به صورت موازی یک روند را بر روی جریانی از داده‌ها اعمال می‌کنند.  یک جریان، به بیان ساده، مجموعه‌ای از داده‌هاست که نیاز به محاسبات یکسانی دارند. جریان‌ها اساس موازات داده‌ها در پردازش موازی محسوب می‌شوند. کرنل‌ها (به معنای هسته) که توسط GPUها فراخوانده می‌شوند نیز توابعی هستند که بر روی تک‌تک اعضای جریان داده اجرا می‌شوند. در برنامه‌هایی که برای GPUها نوشته می‌شوند، توجه به میزان عملیات ریاضی بر واحد حافظه ضروری است. از آنجایی که سرعت دسترسی به حافظه بسیار کمتر از سرعت پردازش این سخت‌افزارها است، اگر تعداد عملیات ریاضی برای هر دادهٔ موجود در حافظه کم باشد، میزان افزایش سرعت اجرا محدود می‌گردد. نرم‌افزارهای ایده‌آل برای GPGPU نرم‌افزارهایی هستند که داده‌های فراوان، موازات بالا و وابستگی کم داده‌ای داشته‌باشند.

(image)

آشنایی با GPGPU

car

1 Jul

اینفوگرافی: بخش سوم آشنایی با فرمت فایل های تصویری (PNG)

اینفوگرافی: بخش سوم آشنایی با فرمت فایل های تصویری (PNG)

اینفوگرافی: بخش سوم آشنایی با فرمت فایل های تصویری (PNG)

در هفته های گذشته و در بخش اینفوگرافی به معرفی دو فرمت تصویری JPEG و GIF پرداخته بودیم و برخی از مهم ترین نکات درباره این دو فرمت را مرور کردیم. امروز در آخرین بخش از سه گانه آشنایی با فرمت فایل های تصویری با فرمت PNG آشنا خواهیم شد. در ادامه با سخت افزار همراه باشید. 

برای مشاهده تصویر با کیفیت بهتر می توانید آن را در یک پنجره جدید باز کنید یا فایل اصلی را از لینک انتهای مطلب دانلود کنید.

PNG

اینفوگرافی: بخش سوم آشنایی با فرمت فایل های تصویری (PNG)

(image)

در هفته های گذشته و در بخش اینفوگرافی به معرفی دو فرمت تصویری JPEG و GIF پرداخته بودیم و برخی از مهم ترین نکات درباره این دو فرمت را مرور کردیم. امروز در آخرین بخش از سه گانه آشنایی با فرمت فایل های تصویری با فرمت PNG آشنا خواهیم شد. در ادامه با سخت افزار همراه باشید. 

برای مشاهده تصویر با کیفیت بهتر می توانید آن را در یک پنجره جدید باز کنید یا فایل اصلی را از لینک انتهای مطلب دانلود کنید.

PNG

(image)

اینفوگرافی: بخش سوم آشنایی با فرمت فایل های تصویری (PNG)

خرید vpn تست

مدرسه

8 May

نکاتی مهم در باب آشنایی با جاوا (Java)

نکاتی مهم در باب آشنایی با جاوا (Java)

نکاتی مهم در باب آشنایی با جاوا (Java)

دوستان و سروران گرامی،به طور حتم همه شما عزیزان به نام “جاوا” برخورد کرده اید.سوالات بسیاری در مورد این پلتفرم وجود دارد؛از شما دعوت می کنیم تا با مطالعه این مطلب،پاسخ بسیاری از آنها را دریافت نمایید.

 

پلتفرم جاوا به مجموعه‌ای از محصولات نرم‌افزاری و مشخصه‌ها از شرکت سان میکروسیستمز، یک زیر مجموعه از شرکت اوراکل، اطلاق می‌شود که به منظور ایجاد محیطی برای نوشتن نرم‌افزار هایی که به صورت چندسکویی اجرا می‌شوند به کار می‌رود. جاوا در محدوده وسیعی از کاربردها، مورد استفاده قرار می گیرد. کاربردهایی را محدوده ی وسیعی از سکوهای محاسباتی، سامانه‌های توکار، تلفن‌های همراه که کاربردهایی در دستگاه‌های معمولی هستند تا دستگاه هایی از قبیل ابررایانه ها و رایانه‌های خدمتگزار را شامل می شود. البته گستردگی جاوا به اندازه ای که در خدمتگزاران وب و رایانه رومیزی استفاده می گردد، نیست. جاوا اپلت، به عنوان بخشی از سکوی جاوا، برای فراهم آوردن عملیاتی توسعه یافته و ایمن، در وب استفاده می گردد.

نوشتن برنامه به زبان جاوا، راهی برای تولید کد این زبان است که در نهایت منجر به تولید بایت کد می گردد. هرچند مترجم زبان هایی مانند جاوا اسکریپت، روبی، پایتون نیز قادر به تولید بایت کد هستند. امروزه تعدادی از زبان های برنامه نویسی به گونه ای طراحی شده اند که قابل اجرا روی ماشین مجازی جاوا باشند. از این میان می توان به اسکالا، کلوژر اشاره نمود. نحو جاوا، بسیار شبیه به نحو زبان های سی و سی++ است. ولی شیء گرایی بکار رفته در آن مدل شده ی اسمال‌تاک و آبجکتیو-سی است. جاوا با ساده سازی استفاده از تملک حافظه (با روش قرار گیری روی هیپ) و نیز حذف عناصر سطح پایینی چون اشاره گر و جایگزینی آن‌ها با مراجع ساده سازیی در زبان صورت پذیرفته است. از سویی دیگر مدیریت حافظه با استفاده از بخش یکپارچه و خودکار با نام زباله‌روب (Garbage Collection)، وسیله ماشین مجازی جاوا صورت می پذیرد. در ۱۳ نوامبر سال ۲۰۰۶(۲۲ آبان ۱۳۸۵)، شرکت سان میکروسیستم بخش عظیمی از جاوا را تحت پروانه عمومی همگانی گنو منشر نمود.اگرچه بخش هایی از جاوا، هرچند اندک، هنوز به دلیل مسایل کپی رایت با مجوز سان و به صورت بایت کد هایی از پیش کامپایل شده، منتشر گردید؛ چرا که این بخش‌های متعلق به شرکت سان نیست.

درست از همان سال بود که جاوا خود را در گوشی های موبایل محکم کرد.برخلاف تصور بسیاری از دوستان،جاوا در تجهیزات دیگر مانند تلویزیون،سیستم های صوتی و سیستم های صوتی و تصویری هوشمند،برخی از کامپیوترها و…کاربرد دارد.از جمله اهداف جاوا می توان به موارد زیر اشاره کرد:

. این زبان باید ساده، شی‌گرا و مشهور باشد.

. مطمئن و بدون خطا باشد.

. وابسته به معماری کامپیوتر نبوده و قابل انتقال باشد. (این مورد بسیار مهم است!)

. باید با کارایی بالا اجرا شود.

. باید به صورت پویا و نخ‌کشی‌شده باشد.(سهولت و تمرکز بر نوشتن آن،وابسته این بخش است).

پیاده سازی

شرکت سان میکروسیستم مجوز رسمی برای پلت فرم استاندارد جاوا را به مایکروسافت ویندوز، لینوکس، و سولاریس (سیستم‌عامل). داده‌است. همچنین محیط‌های دیگری برای دیگر پلت فرم‌ها فراهم آورده‌است. علامت تجاری مجوز شرکت سان میکروسیستم طوری بود که با همهٔ پیاده‌سازی‌ها سازگار باشد. به علت اختلاف قانونی که با ماکروسافت پیدا کرد، زمانی که شرکت سان ادعا کرد که پیاده‌سازی ماکروسافت از RMI یا JNI پشتیبانی نکرده و ویژگی‌های خاصی را برای خودش اضافه کرده‌است. شرکت سان در سال ۱۹۹۷ پیگیری قانونی کرد و در سال ۲۰۰۱ در توافقی ۲۰ میلیون دلاری برنده شد. در نتیجه کمی بعدماکروسافت جاوا را به ویندوز فرستاد. در برخی نسخه های ویندوز، مرورگر اینترنت نمی‌تواند از جاوا پلت فرم پشتیبانی کند. شرکت سان و دیگران یک سیستم اجرای جاوای رایگان برای آنها و نسخه‌های دیگر ویندوز فراهم آوردند کیت توسعه جاوا، محصولی از سان برای توسعه دهندگان جاواست که از زمان پیدایش جاوا، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. این بسته شامل یک مترجم و تعداد دیگر از ابزارهای مهم برای توسعه جاواست، ازجمله یک کپی کامل از ماشین مجازی جاوا.

گرامر جاوا محدودتر از ++C است و برخلاف ++C که ترکیبی است از ساختارها و شی‌گرایی، زبان جاوا یک زبان شی‌گرای خالص است. فقط نوع داده اصلی از این قاعده مستثنی است. جاوا بسیاری از ویژگی‌ها را پشتیبانی می‌کند و از کلاس‌ها برای ساده‌تر کردن برنامه‌نویسی و کاهش خطا استفاده می‌کند.

پلتفرم

سکوی جاوا(Java Platform)، نامی برای نرم‌افزارهای یا سکو مرتبطی استکه از سوی شرکت سان، برای توسعه و اجرای برنامه‌های نوشته شده به زبان جاوا منتشر شده. عبارت سکو، بیانگر پردازنده و یا سیستم عامل خاصی برای اجرا برنامه‌های جاوا نیست، بلکه بیانگر موتور اجرایی این زبان ( که با نام ماشین مجازی جاوا معرفی می گردد) است. همچنین بیانگر مترجمی با مجموعه ای از کتابخانه هاست که قابلیت اجرایی فارغ از سخت افزار و سیستم عامل های مختلف، را داراست. بنابراین جاوا به صورت مشخصی بر روی هر دستگاهی که ماشین محازی داشته باشد اجرا می گردد.

(یک نمونه از بلوک دیاگرام توسعه سان)

اوارکل که پس از خرید سان، عنوان توسعه‌دهنده‌ی رسمی جاوابه جای این شرکت بر عهده گرفته است در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۱نگارش هفتم جاوا را با کد ۱.۷.۰ را منتشر ساخت. اگرچه این انتشار با اعلام امکان بروز برخی خطاها در کامپایل برنامه‌ای ارایه شده از سوی بنیاد آپاچی، مانند لوسنه و سولار همراه بوده‌است.این سکوی جاوا شامل مجموعه ای چندین برنامه است. هر یک از این برنامه‌ها بخش مشخص و یکتایی از قابلیت‌های کلی را پوشش می دهد. برای مثال، مترجم جاوا، که وظیفه اش تبدیل کد جاوا به بایت کد جاواست (که زبانی واسط برای ماشین مجازی جاواست) به عنوان بخشی از کیت توسعه جاواست. محیط زمان اجرای جاوا به عنوان مکمل ماشین مجازی جاو عمل می نماید. این محیط با اجرای کامپایل درجا، بایت کدهای تولید در واسط رابه زبان بومی ماشینی که برنامه در آن در حال اجراست، تبدیل می نماید. همچنین کتابخانه هایی گسترده ای وجود دارند که به صورت از پیش ترجمه شده که شامل مولفه هایی هستند که بعضی از آنها فقط در نگارش‌های خاص استفاده می شوند.

مکانیزم مجازی جاوا

قلب تپنده سکوی جاوا، مفهوم “ماشین مجازی” است. ماشیت مجازی اجراکننده ی بایت کدهای برنامه است. بایت کد فارغ از نوع سخت افزار و سیستم عاملی که برنامه در آن در حال اجرا می شود، یکسان است. در این ماشین مجازی، کامپایلری به نام جی ای تی وجود دارد. این کامپایلر، بایت کدهای جاوا را به صورت دستورات بومی همان پردازنده ی مجری برنامه، به شکل زمان اجرا، تبدیل می نماید. این کامپایلر همچنین، کد اصلی را به صورت بومی شده برای زمان اجرا، در حافظه مقیم می سازد.این شکل استفاده از بایت کد، به عنوان یک واسط، جاوا قادر به اجرا در هر سکویی که دارای ماشین مجازی باشد، است. جی ای تی با این امکانات، زمینه را به نحوی فراهم می سازد که برنامه بعد از اجرا، تقریباً با سرعتی معادل با برنامه بومی همان سیستم قابل اجراست. البته این اجرا با تاخیری اولیه برای بارگذاری و اصطلاحاً گرم شدن همراه است. از زمان ارائه نگارش 1.2 محیط اجرای جاوا، مفسر این زبان جایش را به پیاده سازی دیگری از شرکت سان داد. در واقع مفسر به کامپایل درجا تبدیل گردید. اگرچه برنامه‌های جاوا، فارغ از نوع سکوست، ولی فاغ بودن شامل کد ماشین مجازی جاوا مجری نمی‌شود. در واقع هر سیستم عامل، ماشین مجازی ویژه ی خود را دارد.

نکاتی مهم در باب آشنایی با جاوا (Java)

(image)

دوستان و سروران گرامی،به طور حتم همه شما عزیزان به نام “جاوا” برخورد کرده اید.سوالات بسیاری در مورد این پلتفرم وجود دارد؛از شما دعوت می کنیم تا با مطالعه این مطلب،پاسخ بسیاری از آنها را دریافت نمایید.

 

پلتفرم جاوا به مجموعه‌ای از محصولات نرم‌افزاری و مشخصه‌ها از شرکت سان میکروسیستمز، یک زیر مجموعه از شرکت اوراکل، اطلاق می‌شود که به منظور ایجاد محیطی برای نوشتن نرم‌افزار هایی که به صورت چندسکویی اجرا می‌شوند به کار می‌رود. جاوا در محدوده وسیعی از کاربردها، مورد استفاده قرار می گیرد. کاربردهایی را محدوده ی وسیعی از سکوهای محاسباتی، سامانه‌های توکار، تلفن‌های همراه که کاربردهایی در دستگاه‌های معمولی هستند تا دستگاه هایی از قبیل ابررایانه ها و رایانه‌های خدمتگزار را شامل می شود. البته گستردگی جاوا به اندازه ای که در خدمتگزاران وب و رایانه رومیزی استفاده می گردد، نیست. جاوا اپلت، به عنوان بخشی از سکوی جاوا، برای فراهم آوردن عملیاتی توسعه یافته و ایمن، در وب استفاده می گردد.

نوشتن برنامه به زبان جاوا، راهی برای تولید کد این زبان است که در نهایت منجر به تولید بایت کد می گردد. هرچند مترجم زبان هایی مانند جاوا اسکریپت، روبی، پایتون نیز قادر به تولید بایت کد هستند. امروزه تعدادی از زبان های برنامه نویسی به گونه ای طراحی شده اند که قابل اجرا روی ماشین مجازی جاوا باشند. از این میان می توان به اسکالا، کلوژر اشاره نمود. نحو جاوا، بسیار شبیه به نحو زبان های سی و سی++ است. ولی شیء گرایی بکار رفته در آن مدل شده ی اسمال‌تاک و آبجکتیو-سی است. جاوا با ساده سازی استفاده از تملک حافظه (با روش قرار گیری روی هیپ) و نیز حذف عناصر سطح پایینی چون اشاره گر و جایگزینی آن‌ها با مراجع ساده سازیی در زبان صورت پذیرفته است. از سویی دیگر مدیریت حافظه با استفاده از بخش یکپارچه و خودکار با نام زباله‌روب (Garbage Collection)، وسیله ماشین مجازی جاوا صورت می پذیرد. در ۱۳ نوامبر سال ۲۰۰۶(۲۲ آبان ۱۳۸۵)، شرکت سان میکروسیستم بخش عظیمی از جاوا را تحت پروانه عمومی همگانی گنو منشر نمود.اگرچه بخش هایی از جاوا، هرچند اندک، هنوز به دلیل مسایل کپی رایت با مجوز سان و به صورت بایت کد هایی از پیش کامپایل شده، منتشر گردید؛ چرا که این بخش‌های متعلق به شرکت سان نیست.

(image)

درست از همان سال بود که جاوا خود را در گوشی های موبایل محکم کرد.برخلاف تصور بسیاری از دوستان،جاوا در تجهیزات دیگر مانند تلویزیون،سیستم های صوتی و سیستم های صوتی و تصویری هوشمند،برخی از کامپیوترها و…کاربرد دارد.از جمله اهداف جاوا می توان به موارد زیر اشاره کرد:

. این زبان باید ساده، شی‌گرا و مشهور باشد.

. مطمئن و بدون خطا باشد.

. وابسته به معماری کامپیوتر نبوده و قابل انتقال باشد. (این مورد بسیار مهم است!)

. باید با کارایی بالا اجرا شود.

. باید به صورت پویا و نخ‌کشی‌شده باشد.(سهولت و تمرکز بر نوشتن آن،وابسته این بخش است).

پیاده سازی

شرکت سان میکروسیستم مجوز رسمی برای پلت فرم استاندارد جاوا را به مایکروسافت ویندوز، لینوکس، و سولاریس (سیستم‌عامل). داده‌است. همچنین محیط‌های دیگری برای دیگر پلت فرم‌ها فراهم آورده‌است. علامت تجاری مجوز شرکت سان میکروسیستم طوری بود که با همهٔ پیاده‌سازی‌ها سازگار باشد. به علت اختلاف قانونی که با ماکروسافت پیدا کرد، زمانی که شرکت سان ادعا کرد که پیاده‌سازی ماکروسافت از RMI یا JNI پشتیبانی نکرده و ویژگی‌های خاصی را برای خودش اضافه کرده‌است. شرکت سان در سال ۱۹۹۷ پیگیری قانونی کرد و در سال ۲۰۰۱ در توافقی ۲۰ میلیون دلاری برنده شد. در نتیجه کمی بعدماکروسافت جاوا را به ویندوز فرستاد. در برخی نسخه های ویندوز، مرورگر اینترنت نمی‌تواند از جاوا پلت فرم پشتیبانی کند. شرکت سان و دیگران یک سیستم اجرای جاوای رایگان برای آنها و نسخه‌های دیگر ویندوز فراهم آوردند کیت توسعه جاوا، محصولی از سان برای توسعه دهندگان جاواست که از زمان پیدایش جاوا، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. این بسته شامل یک مترجم و تعداد دیگر از ابزارهای مهم برای توسعه جاواست، ازجمله یک کپی کامل از ماشین مجازی جاوا.

گرامر جاوا محدودتر از ++C است و برخلاف ++C که ترکیبی است از ساختارها و شی‌گرایی، زبان جاوا یک زبان شی‌گرای خالص است. فقط نوع داده اصلی از این قاعده مستثنی است. جاوا بسیاری از ویژگی‌ها را پشتیبانی می‌کند و از کلاس‌ها برای ساده‌تر کردن برنامه‌نویسی و کاهش خطا استفاده می‌کند.

پلتفرم

سکوی جاوا(Java Platform)، نامی برای نرم‌افزارهای یا سکو مرتبطی استکه از سوی شرکت سان، برای توسعه و اجرای برنامه‌های نوشته شده به زبان جاوا منتشر شده. عبارت سکو، بیانگر پردازنده و یا سیستم عامل خاصی برای اجرا برنامه‌های جاوا نیست، بلکه بیانگر موتور اجرایی این زبان ( که با نام ماشین مجازی جاوا معرفی می گردد) است. همچنین بیانگر مترجمی با مجموعه ای از کتابخانه هاست که قابلیت اجرایی فارغ از سخت افزار و سیستم عامل های مختلف، را داراست. بنابراین جاوا به صورت مشخصی بر روی هر دستگاهی که ماشین محازی داشته باشد اجرا می گردد.

(image)

(یک نمونه از بلوک دیاگرام توسعه سان)

اوارکل که پس از خرید سان، عنوان توسعه‌دهنده‌ی رسمی جاوابه جای این شرکت بر عهده گرفته است در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۱نگارش هفتم جاوا را با کد ۱.۷.۰ را منتشر ساخت. اگرچه این انتشار با اعلام امکان بروز برخی خطاها در کامپایل برنامه‌ای ارایه شده از سوی بنیاد آپاچی، مانند لوسنه و سولار همراه بوده‌است.این سکوی جاوا شامل مجموعه ای چندین برنامه است. هر یک از این برنامه‌ها بخش مشخص و یکتایی از قابلیت‌های کلی را پوشش می دهد. برای مثال، مترجم جاوا، که وظیفه اش تبدیل کد جاوا به بایت کد جاواست (که زبانی واسط برای ماشین مجازی جاواست) به عنوان بخشی از کیت توسعه جاواست. محیط زمان اجرای جاوا به عنوان مکمل ماشین مجازی جاو عمل می نماید. این محیط با اجرای کامپایل درجا، بایت کدهای تولید در واسط رابه زبان بومی ماشینی که برنامه در آن در حال اجراست، تبدیل می نماید. همچنین کتابخانه هایی گسترده ای وجود دارند که به صورت از پیش ترجمه شده که شامل مولفه هایی هستند که بعضی از آنها فقط در نگارش‌های خاص استفاده می شوند.

مکانیزم مجازی جاوا

قلب تپنده سکوی جاوا، مفهوم “ماشین مجازی” است. ماشیت مجازی اجراکننده ی بایت کدهای برنامه است. بایت کد فارغ از نوع سخت افزار و سیستم عاملی که برنامه در آن در حال اجرا می شود، یکسان است. در این ماشین مجازی، کامپایلری به نام جی ای تی وجود دارد. این کامپایلر، بایت کدهای جاوا را به صورت دستورات بومی همان پردازنده ی مجری برنامه، به شکل زمان اجرا، تبدیل می نماید. این کامپایلر همچنین، کد اصلی را به صورت بومی شده برای زمان اجرا، در حافظه مقیم می سازد.این شکل استفاده از بایت کد، به عنوان یک واسط، جاوا قادر به اجرا در هر سکویی که دارای ماشین مجازی باشد، است. جی ای تی با این امکانات، زمینه را به نحوی فراهم می سازد که برنامه بعد از اجرا، تقریباً با سرعتی معادل با برنامه بومی همان سیستم قابل اجراست. البته این اجرا با تاخیری اولیه برای بارگذاری و اصطلاحاً گرم شدن همراه است. از زمان ارائه نگارش 1.2 محیط اجرای جاوا، مفسر این زبان جایش را به پیاده سازی دیگری از شرکت سان داد. در واقع مفسر به کامپایل درجا تبدیل گردید. اگرچه برنامه‌های جاوا، فارغ از نوع سکوست، ولی فاغ بودن شامل کد ماشین مجازی جاوا مجری نمی‌شود. در واقع هر سیستم عامل، ماشین مجازی ویژه ی خود را دارد.

نکاتی مهم در باب آشنایی با جاوا (Java)

بک لینک رنک 7

اخبار دنیای دیجیتال

18 Mar

کنفرانس ال‌جی برای آشنایی توسعه‌دهندگان با ساخت ماژول‌های جی ۵

LG-G5-AH-NS-modular-4-1600x1067 copy

حدودا هر شش ماه یک‌بار، نبرد پر سر و صدای سامسونگ و اپل، فضای خبرگزاری‌ها را پر می‌کند و توجه کاربران هم معمولا به این دعوای تبلیغاتی جذاب جلب می‌شود. در این میان کمپانی‌هایی مانند ال‌جی تلاش می‌کنند از راه منصفانه و با تلاش در راه نوآوری، محصولات خود را مطرح کنند. سری G اسمارت‌فون‌های …

دانلود موزیک

موبایل دوستان

30 Oct

معرفی اصطلاحات صوتی و تصویری:قسمت اول آشنایی با اصطلاحات تصویری

معرفی اصطلاحات صوتی و تصویری:قسمت اول آشنایی با اصطلاحات تصویری

معرفی اصطلاحات صوتی و تصویری:قسمت اول آشنایی با اصطلاحات تصویری

اصطلاحات دنیای دیجیتال بی شمار است.در بین آنها خانواده صوت و تصویر دارای صدها نوع کلمه،اصطلاح و استاندارد گوناگون هستند.بسیاری از کاربران در تمام نقاط جهان،از معانی آنها بدون اطلاع هستند.لزوم دانستن این اطلاعات،در زمان خرید یک سیستم صوتی و تصویری نمایان میشود.از طرفی سیستم های صوتی و تصویری به شیوه ایی نوین و بزرگ جامعه بشری را تحت اختیار گرفته و همچنان به عنوان بزرگترین سرگرمی در بین انسان ها شناخته میشود.پس شناخت این اصطلاحات در به خدمت گرفتن این تجهیزات کمک بسزایی خواهد کرد.

 

مهمترین قسمتی که در این دنیا بی انتها باید از آن اطلاع داشت،موارد مربوط به تلویزیون ها هستند.متاسفانه بسیاری از فروشندگان بازار کشور به معانی این اصطلاحات به خوبی واقف نبوده و موجب سردرگمی کاربران میشوند.

LCD و LED:کلمه LCD کلمه مخفف “Liquid Crystal Display” است.نمایشگری که از کریستال مایع استفاده میکند.این فناوری در تولید بسیاری از تلویزیون های جهان نقش کلیدی دارد.در گذشته برای نور زمینه LCD ها از لامپ ها فلورسنت و گازی استفاده میشد،اما اکنون این وظایف بر عهده دیود های نورانی (LED) است.LED نیز مخفف “Light Emitting Diode” است.در اصطلاح به تلویزیون های LCD که از Backlight نوع LED استفاده میکنند،تلویزیون LED گفته میشود.تنها تفاوت در میان تلویزیون های LCD و LED موجود در بازار،سیستم نور دهی پنل است و هیچ مورد دیگر برای تفاوت آنها وجود ندارد!استفاده از آرایه LED سبب کاهش قطر،مصرف جریان برق و بالا رفتن کنتراست میگردد.پس در هنگام خرید به معانی LCD و LED مسلط باشید.لازم به ذکر است که تلویزیون های LCD در چند سال گذشته از دور خارج شده و تنها مدل های LED Backlight تولید میگردند.در هر صورت هر دو مدل از پنل LCD بهره میبرند.

تلویزیون led

Plasma:تلویزیون و نمایشگرهای پلاسما در اواخر عمر کاری خود هستند.این محصولات در دقت های بالا قابل تولید نبوده و مصرف جریان بسیار بیشتری از رقبا دارند.Plasma از طریق باردار کردن گازهای موجود فعالیت میکند.به عبارت بهتر واژه پلاسما به گازهای یونیزه شده ایی اطلاق میگردد که که بخش قابل توجهی از اتم های آنها یک و یا چند الکترون را از دست داده و به یون های مثبت مبدل شوند.خرید این تلویزیون برای استفاده در سیستم های تبلیغاتی،اداره و سازمان های دولتی و موارد مشابه توصیه میگردد.

OLED:کلمه OLED مخفف “Organic Light Emitting Diodes” است.این فناوری برای نمایش تصاویر،نیاز به فیلتر و نور زمینه ندارد.OLED به تنهایی قادر خواهد بود که سلول های تصویر را کنترل کرده و در مواقع لزوم آنها را خاموش نماید.رهبری آلی تلویزیون OLED را بسیار منحصر به فرد میکند.مصرف پایین انرژی،دقت رنگ بالا و تراکم پیکسلی بالا از جمله ویژگی های OLED هستند.

SUHD:کلمه SUHD نیز مخفف “Super Ultra High Defenition” است.این اصطلاح نکته تکنیکال خاصی درون خود ندارد و تنها به عنوان یک لقب برای تلویزیون های SUHD سامسونگ مورد استفاده قرار میگیرد.تلویزیون های SUHD از پلتفرم LCD به عنوان منبع اصلی استفاده کرده و با تغییراتی آن را به یک نمایشگر بسیار با کیفیت مبدل میکنند.در این فناوری از نقاط کوانتومی (QD) برای نمایش استفاده میگردد و کیفیت رنگ ها به مقدار بسیار بالایی از حد خود میرسند.نانوکریستال های نیمه هادی نسل جدید پنل های LCD خواهند بود.لازم به ذکر است که کمپانی SONY به این پنل ها اصطلاح ترایلومینس و ال جی Prime UHD را داده اند.در حال حاضر بزرگترین تولید کننده پنل های SUHD در جهان سامسونگ الکترونیک است.

تلویزیون سامسونگ

ULED:این واژه در نمایشگاه IFA 2015 برای اولین بار مطرح گردید.ULED تلویزیون های جدید کمپانی HISESNE هستند که به زودی وارد کشور ما نیز خواهند شد.این تلویزیون های کوانتومی در رقابت با مدل های OLED تولید و عرضه شده اند.

HDR:این کلمه مخفف “High Dynamic Range” است و به معنی بالا بودن رنج داینامیک تصاویر است.در سالیان گذشته چندان این کلمه شناخته شده نبود چرا که تنها برای سیستم های عکاسی مورد استفاده قرار میگرفت.HDR یک استاندارد تعریف شده برای میزان کنتراست و روشنایی پنل است.علاوه بر تلویزیون ها،سیستم های پخش کننده مانند HD Blu-Ray و حتی شبکه های پخش آنلاین،از این فناوری پشتیبانی میکنند و سرعت رشد HDR بسیار بالا است.HDR در دو حالت در تلویزیون ها در دسترس است.سری اول،تلویزیون هایی هستند که در هنگام تولید HDR را برای آنها مد نظر قرار میدهند و دسته دوم تلویزیون هایی هستند که بعدها این فناوری را از طریق آپدیت دریافت میکنند.به سری اول HDR پیشرفته و یا بومی نیز اطلاق میگردد.این استاندارد علاوه بر تلویزیون ها،در واژگان دوربین های عکاسی و ویدئو پروژکتورها نیز وجود دارد.

پنل TN:پنل های TN در تلویزیون و نمایشگرهایی بسیاری استفاده شده است اما در روزگار جدید کمتر اثری از آنها میبینیم.این جمله به معنی حذف آنها نبوده و این مدل همچنان در خط تولید برخی از کمپانی ها قرار دارند.پنل های LCD از نوع TN مدل های ارزان قیمتی هستند که در دو مورد نقطعه ضعف بزرگی دارند.نکته اول زاویه دید بسیار پایین و شکست دید در رنگها و دوم ضعف در تولید تعداد رنگ است.بر روی کاغذ،پنل های TN قادر به ایجاد 16.7 میلیون رنگ هستند که در واقعیت این مورد وجود ندارد.TN برای هر ساب پیکسل (RGB) از 18 بیت استفاده میکند اما برای نمایش تصاویر از روشی با نام Dithering استفاده میکند.در این روش پیکسل ها با کمک یکدیگر از یک اتحاد استفاده کرده و یک تصویر خلق میشود.در نتیجه نمایش 16.7 میلیون رنگ واقعی درست نیست.تنها نکته مثبت این پنل ها،سرعت بالای آنها در رفرش ریت (Refresh Rate) و یا سرعت پاسخ دهی پنل است.

پنل IPS و PLS:پنل IPS معمولا از انواع 24 بیتی هستند.در این پنل ها برای هر سه رنگ اصلی RGB تعداد 8 بیت واقعی اختصاص داده میشود.دقت رنگ،کنتراست و زاویه دید این پنل ها بسیار بیشتر از نمونه های TN است.IPS در مدل های بسیار زیادی تولید میگردد که نمیتوان به همه آنها پرداخت.این پنل ها در نمایش دقت رنگ به مدل های CRT بسیار نزدیک هستند.پنل های PLS نیز به طور انحصاری تولید کمپانی سامسونگ هستند و در بسیاری از قسمت ها با پنل های IPS مشترک هستند.هزینه تولید پایین،زاویه دید بهبود یافته،بالا رفتن میزان کنتراست و بالا رفتن دقت رنگ ها از جمله مزایای پنل های PLS هستند.این پنل ها برای طراحان بهترین گزینه است.

تلویزیون هوشمند،SMART TV:تلویزیون های هوشمند از ابتدای سال 2012 به طور جدی وارد خدمت شده و تا سال 2015 دستخوش تغییرات بسیاری شده اند.اما در هنگام خرید و انتخاب یک تلویزیون بسیار هوشیار باشید.این تلویزیون ها به چند دسته تقسیم میشوند.در ابتدا به سیستم عامل های موجود میپردازیم،سونی به همراه سیستم عامل اختصاصی خود و اندروید تی وی،ال جی به همراه سیستم عامل WEB OS 2.0/1.0 و سامسونگ به همراه سیستم عامل اختصاصی خود و تایزن (TIZEN).مدل های دیگر نیز از سیستم عامل های اختصاصی و اندروید تی وی استفاده میکنند.در این تلویزیون ها امکانات هوشمند به چند دسته مجزا تقسیم میگردد اما در هنگام خرید تنها نام SMART است که رد و بدل میشود!در جدول زیر به معرفی این دسته ها خواهیم پرداخت.

تلویزیون های هوشمند دسته اول

تنها امکان اتصال به اینترنت و استفاده از اپیکیشن های تعریف شده به نسبت سخت افزار.(ریموت کنترل ساده)

تلویزیون های هوشمند دسته دوم

اتصال به اینترنت و استفاده از اپلیکیشن های متعدد،ارتباط از طریق DLNA و سرویس های مشابه،امکانات ضبط تصاویر و اسکرین شات،کنترلر های لمسی و قابلیت اتصال موس و کیبورد.

تلویزیون های هوشمند دسته سوم

علاوه بر تمامی امکانات ذکر شده در بالا،قابلیت ارتباط های بیومتریک،توانایی ایجاد شبکه های بیسیم،ارتباط های هوشمند دستوری شامل دریافت دستورات حرکتی از طرق دوربین،دریافت دستورات صوتی و موارد مشابه.

 

متاسفانه در هنگام توضیحات کلی برای معرفی یک تلویزیون،تنها از عبارت هوشمند استفاده میگردد در حالی که فاصله امکانات تلویزیون های هوشمند بسیار زیاد است.

انطباق تصویر:یکی از مهمترین نکات قابل توجه در هنگام انتخاب یک تلویزیون و یا مانیتور،سرعت انطباق تصویر و یا رفرش ریت (Refresh Rate) است.در مورد این اصطلاح در مطالب گذشته مواردی را ذکر کرده بودیم.به طور کلی منظور از این اصطلاح سرعت واکنش پنل به دستورات است.این عدد بر مقیاس هرتز (Hz) سنجیده میشود و این مهم به شکل یک عدد و با پسوند Hz نمایان است.هر مقدار که این رقم بیتشر باشد،سرعت تعویض تصاویر در پنل بالاتر بوده و تصاویر ورزشی و متحرک،به شیوه بهتری نمایان میگردند.لازم به ذکر است که در پنل های LCD این عدد از مقداری خاص بالاتر نرفته و کمپانی ها به کمک نرم افزارهایی فریم ها را تکرار میکنند.

هرتز چیست؟

سیستم سه بعدی اکتیو و پسیو (3D ACTIVE/PASSIVE):به طور حتم تا کنون بارها واژه سه بعدی را شنیده اید.تلویزیون های 3D با کمک فیلم ها و عینک های مخصوص،تصاویر را به صورت 3D نمایش داده و لذت تماشای آنها را دو چندان میکنند.در سه بعدی نوع Passive دو تصویر به صورت همزمان برای هر دو چشم ارسال میشوند و خطوط X و Y به شیوه جداگانه از تلویزیون ارسال میگردند.عینک های پسیو دارای فیلترهایی هستند که تصاویر مناسب هر چشم را برای آنها ارسال میکنند.عینک های پسیو نیازی به انرژی الکتریکی ندارند و از قیمت های کمتری به نسبت مدل های اکتیو برخوردار هستند.اما از طرف دیگر عمق تصاویر در آنها مقدار کمتر از نوع اکتیو است.در سیستم Active تلویزیون و یا نمایشگر دو تصویر متناوب را برای چشم های کاربر ارسال کرده و عینک وظیفه مدیریت نمایش را بر عهده دارد.در مدل های اولیه عینک های اکتیو از طرق ارتباط مادون قرمز به تلویزیون ها متصل میشدند اما در حال حاضر اکثر مدل ها از طریق بلوتوث با تلویزیون در ارتباط هستند.عینک های اکتیو برای فعالیت نیازمند انرژی الکتریکی هستند که از طریق باتری های کوچک تامین میگردد.به طور کلی هر دو تکنولوژی دارای نقاط ضعف و قدرت هستند که انتخاب گزینه مناسب به سلیقه و نیاز افراد باز میگردد.در قسمت بعدی معرفی اصطلاحات،به موارد صوتی خواهیم پرداخت.

تلویزیون 3d

29 Oct

آشنایی با مشکلات فنی کارت گرافیک و راه های جلوگیری از آنها

آشنایی با مشکلات فنی کارت گرافیک و راه های جلوگیری از آنها

آشنایی با مشکلات فنی کارت گرافیک و راه های جلوگیری از آنها

دوستان و همراهان مجموعه سخت افزار،در ادامه مطالب عیب یابی و تعمیر قطعات سخت افزاری،اینبار به معرفی مشکلات و دلایل آنها در کارت گرافیک خواهیم پرداخت.بسیاری از تعمیرات این قطعات توسط تکنسین های سخت افزار و الکترونیک صورت خواهد گرفت.نیاز به داشتن علم و شناخت الکترونیک در این زمینه ضروری است.گاها از مواردی ساده میتوان متوجه خرابی قطعه سخت افزاری مورد نظر شد و سپس برای رفع آن اقدام کرد.به طور کلی تمامی سخت افزارهای موجود در یک کامپیوتر دسکتاپ و یا نوت بوک،از مدارهای الکترونیکی بهرمند هستند.در این مطلب قصد معرفی چند نمونه از مشکلات فنی کارت گرافیک و راه های عیب یابی آنها را به شما عزیزان خواهیم آموخت.در تهیه این مطلب سعی بر سادگی نوشتار رعایت شده است و به همین علت مطالعه آن برای تمامی کاربران خالی از لطف نخواهد بود.با ما همراه باشید.

 

مشکلات حرارتی و رطوبت

بزرگترین مشکل قطعات سخت افزاری و الکترونیکی،در اثر حرارت و رطوبت به وقوع میپوندد.کارت گرافیک نیز از این قاعده مستثنی نیست.دمای بالا و بیش از حد مجاز تعریف شده،باعث خرابی مهمترین قطعه کارت گرافیک یعنی GPU میگردد.در بسیاری از موارد GPU بر اثر تحمل دمای بالا از برد (Board) جدا شده و به اصطلاح بلند میشود.در این قسمت احتمال خرابی GPU نیز میرود.یعنی علاوه بر جدا شدن از برد،خود IC نیز دچار مشکل میگردد.قطعات SMD توسط لحیم هایی ظریف به کارت گرافیک متصل شده اند که گرمای زیاد باعث تخریب لحیم آنها و به طور کلی دیگر قطعات میگردد.بسیاری از ما با واژه “لحیم سرد” برخورد داشته ایم.لحیم سرد در اثر تکرار دمای بالا و سرد شدن ناگهانی اتفاق می افتد.این مورد باعث قطع ارتباط قطعات الکترونیکی با مدار میگردد.مشکل دیگری که در اثر حرارت بالا ایجاد میگردد،دفرمه شدن آرایش فن ها است.فن های خنک کننده قرار گرفته بر روی کارت گرافیک از جنس پلاستیک و در معدود مدل هایی ترکیبی با فیبر کربن هستند.در هر دو حالت گرما زیاد باعث دفرمه آنها شده و در رفتار طبیعی آنها اخلال ایجاد میکند.برای رفع این مشکلات باید به صورت دمای دائم دمای کارت گرافیک را چک کرده و در صورت لزوم به تهویه مناسب کیس و لپ تاپ توجه گردد.علاوه بر آن در صورت مشاهده دمای بالا GPU بهتر است به تعویض خمیر سیلیکون آن اقدام کرده و یا عملیات غبار روبی را انجام دهید.

رطوبت نیز به عنوان یک عامل تاثیر گذار در خرابی های بسیاری به شمار میروند.در صورتی که کیس و لپ تاپ شما در مکان های رطوبتی مورد استفاده است،بهتر است به فکر تهویه صحیح هوا باشید.رطوبت باعث تاثیرات منفی اکسیداسیون در مدار میگردد و در زمان کوتاهی سبب خرابی قطعات کارت گرافیک میگردد.در بسیاری از مواقع شستشوی برد به وسیله تینر و یا اسپری های کنتاکت شور میتواند جلوی خرابی را گرفته و کارت گرافیک را نجات دهد.

مشکلات جریان و تغذیه

برای انتخاب یک منبع تغذیه خوب،محاسبه دقیق جریان مصرفی کامپیوتر یک امر ضروری است.در هنگام انتخاب یک پاور،مقداری خروجی را دست بالا گرفته و بهتر است که دقیقا به اندازه مصرف سیستم نباشد.به عنوان مثال در صورتی که محاسبه مصرف شما به مقدار 550 وات رسید،خرید یک منبع تغذیه با قدرت 600 و یا 650 توصیه میگردد.چرا که گاها خروجی منابع تغذیه دقیق نبوده و پارامترهای زیادی سبب کاهش این مقدار میگردد.علاوه بر آن جریان خروجی پاور در طول زمان با مقداری کاهش مواجه میگردد.توجه به نشانه های مشکلات جریان ساده است.به عنوان مثال کامپیوتر شما در هنگام نمایش تصاویر معمول هیچ مشکلی ندارد اما در صورت اجرای بازی های کامپیوتری،متوجه لگ های شدید،کرش و حتی هنگ های مکرر میشوید.در این موارد تست منبع تغذیه الزامی است.کارت گرافیک در هنگام اجرای یک بازی به حداکثر مصرف توان میرسد و دقیقا در همین هنگام است که ضعف منبع تغذیه تاثیرات خود را آشکار میسازد.قطعات الکترونیکی میتوانند در کوتاه مدت این کاهش جریان را تحمل کرده و دوام بیاورند.اما در صورت تکرار به سرعت کارت گرافیک را از دست خواهید داد.مورد بعدی افزایش جریان خروجی است.به همان اندازه که کاهش جریان در خرابی این قطعه موثر است،افزایش جریان نیز میتواند مسبب بروز مشکلاتی شود.در بسیاری از مادربردهای روز،یک مدار وظیفه تست جریان ورودی مادربرد و القاء آن به کارت گرافیک (اسلات های PCI) را دارد.در صورت افزایش جریان مادربرد تا حدودی قادر به رفع آن است.اما این افزایش جریان در مدت زمانی کوتاه تر از نمونه کاهش،کارت گرافیک را نابود خواهد کرد.پس در هنگام بروز نشانه های بالا،هوشیار باشید.

خرابی های فیزیکی و پایه اتصال (AGP)

مدار PCB کارت گرافیک ها،تا حدودی در مقابل ضربات فیزیکی و موارد مشابه مقاوم است.در صورت بروز مشکلات و تکان های شدید فیزیکی،برد PCB دچار مشکلات بسیاری میگردد.به عنوان مثال میتواند سبب باز شدن پایه های قطعات از لایه های متفاوت PCB گردد و ارتباط قطعات با مدار قطع گردد.همچنین احتمال جدا شدن مدار خنک کننده (هیت سینک) از روی قطعات حیاتی مانند GPU و IC های حافظه وجود دارد.پایه های مسی و برنجی که با اسلات ها درگیر میشوند،از قطر بسیار کمی برخوردار هستند.کوچکترین آسیب فیزیکی به این قسمت نیز موجب خرابی های متعددی میگردد.

خرابی چوک ها و خازن ها

چوک و خازن در مدل های متفاوت،وظیفه ذخیره و القاء جریان را بر عهده دارند.در بسیاری از کارت گرافیک های جدید،خازن ها با نمونه های جامد و جدید تعویض شده است و چوک ها نیز مجهز به هسته فریت شده اند.اما در بسیاری از موارد نیز همچنان شاهده استفاده از قطعات سنتی هستیم.خازن ها در اثر استفاده طولانی در خطر خرابی هستند.باد کردگی و یا حتی ترکیدن سطح بالایی خازن ها،بهترین نشانه برای درک خرابی های آنها است.به طور معمول چوک ها مقدار کمی نویز صوتی را از خود خارج میکنند.اما در صورتی که این صدا به بیش از حد نرمال رسید،نشان از خرابی آنها است و باید فورا کارت گرافیک از مدار خارج گردد.چوک ها وظیفه جلوگیری از سیکل های منفی را بر عهده دارند و خرابی آنها به سرعت بر روی قطعات دیگر تاثیر گذار خواهد بود.رطوبت نیز یک عامل موثر در خرابی این دو قطعه به شمار میرود.

ترانزیستور ماسفت (Mosfet)

ماسفت یک ترانزیستور میدانی است و برای کنترل مدار سوئیچینگ بسیار کاربرد دارد.به طور کلی وجود یک ماسفت برای کارت گرافیک ها ضروری است.کوچکترین نقص فنی در ماسفت سبب ایجاد مشکلات فنی میگردد و به طور کامل کارت گرافیک را از کار خواهد انداخت.متاسفانه هیچ نشانه فیزیکی برای اطلاع از خرابی این قطعه وجود ندارد.

خرابی فن ها

فن های قرار گرفته بر روی کارت گرافیک ها همگی دارای یک عمر مجاز هستند و نیازمند بازدید های دوره ایی خواهند بود.در صورت بروز مشکل،کاهش سرعت و چرخش (RPM) محسوس شده و صدای آنها تغییر میکند.به وسیله اسپری های کنتاکت شور و غبار روبی،در مراقبت از آنها کوشا باشید.

خرابی پردازنده گرافیکی (GPU)

خرابی GPU در سه حالت نمایان میگردد.در صورت خرابی کامل این قطعه،متوجه بوق های هشدار بایوس شده و یا خروجی تصویر را پس از روشن کردن سیستم از دست خواهید داد.حالت بعدی،پس از روشن شدن سیستم و افزایش توان مصرفی کارت گرافیک خواهید.یعنی در هنگام بوت سیستم عامل،ناگهان متوجه خاموش شدن سیستم خواهید شد و یا تصویر بر روی لوگوی ویندوز هنگ میکند.حالت سوم نیز مشاهده خط هایی در تصویر است.این خطها در اثر خرابی GPU پدیدار میشوند و تنها راه حل تعویض GPU است که در بسیاری از موارد توجیه اقتصادی ندارد.این خطها در اشکال فیزیکی منظم دیده میشوند و گاها به رنگ سفید هستند.هیچ محدودیتی برای حالت افقی و یا عمودی آنها نیست.

خرابی IC های حافظه (VR)

بر روی تمامی کارت گرافیک ها،قطعاتی (IC NAND) برای ذخیره اطلاعات وجود دارد.این قطعات در بسیاری از کارت گرافیک ها،در زیر پوشش مدار خنک کننده قرار دارند.به طور کلی این IC های خرابی های چندانی ندارند و احتمال نقص فنی در آنها بالا نیست.در صورت خرابی ترانزیستورهای داخلی این قطعات،چیپ کنترلر آنها را از لیست خود حذف کرده و از دیگر قسمت ها به عنوان ذخیره سازی استفاده میکند.در صورت خرابی این IC ها ممکن است شاهد لگ در بازی ها و پایین آمدن فریم شوید.

8 Oct

آشنایی با جنگنده A-10 (قاتل لشگرهای زرهی)

آشنایی با جنگنده A-10 (قاتل لشگرهای زرهی)

نبردهای زمینی تا حدودی وابسته به پشتیبانی ادوات زرهی هستند.در بسیاری از موارد نیز به دلیل وجود عدم توازن در بین نیروهای درگیر،نیاز به پشتیبانی پرقدرت احساس میشود.وجود هلیکوپتر های جنگی اولین ایده ایست که به ذهن خواهد رسید.اما بهتر است بدانید که با پیشرفت های تکنولوژی در ادوات نظامی،هلیکوپترها دیگر به مانند سابق امن نیستند.درست زمانی که یک لشگر زرهی به سمت یک شهر یورش میبرد،وقتی که تروریست ها در حال حمله به مردمان بی دفاع هستند و یا زمانی که یک گروه از نیروهای خودی گرفتار یک جنگ نابرابر شده اند،تنها راه یورش یک فرشته است!

 

جنگنده های پشتیبانی نزدیک،اصطلاحی نظامی است که به یک کلاس از هواپیماهای جنگی گفته میشود.این جنگنده ها وظایفی مانند حمایت و پشتیبانی از نیروهای زمینی،حمله به دسته های زرهی،حمله به گروهک های تروریستی،پاک سازی جاده،پشتیبانی فوری و نزدیک،حمله به هلیکوپترها و…را دارند.به طور کلی این نوع از جنگنده ها نه به منظور دفاع هوایی و تنها در اهداف زمینی (به جز حمله به هلیکوپترها) کاربرد دارند.تجهیزات این جنگنده ها از انواع به خصوصی است.در این مطلب قصد داریم تا شما عزیزان را با بهترین جنگنده پشتیبانی نزدیک جهان یعنی A-10 آَشنا سازیم.

“A-10 THUNDERBOLT 2″ نام یک جنگنده دفاع نزدیک تولید کشور آمریکا و کارخانه فیرچایلد ریپابلیک ایت.این جنگنده از دو موتور توربو جت جنرال الکتریک TF34-GE100A بهره میبرد.این موتورها قدرت مانور پذیری بسیار بالایی را به A-10 هدیه میکنند.این جنگنده به منظور برای مقابله با اهداف زمینی مانند تانک،زره پوش های مسلح و دیگر اهداف نظامی مسلح به‌کار میرود.طراحی بالها و محل قرارگیری موتورهای این جنگنده قابلیت پرواز و فرود سریع را در اختیار آن میگذارند که به منظور استفاده های اورژانسی و موثر بسیار مفید است.A-10 توان پرواز با سرعت 320 کیلومتر در ساعت را در ارتفاع پایین (حتی 300 متر) داراست که در این حالت میتواند به راحتی تجهیزات زمینی را مورد هدف قرار دهد.حداکثر سرعت آن نیز 830 کیلومتر در ساعت است.مهمترین جنگ افزار این جنگنده،یک توپ گاتلینگ 30 میلی متری GAU-8 AVENGER  است.جالب است بدانید که این توپ،سنگین ترین توپ اتوماتیکی است که تا به حال بر روی یک جنگنده نصب شده است.این گاتلینگ توان شلیک 3900 گلوله در دقیقه را داراست که توسط یک سیستم ناوبری الکترونیکی و پیشرفته،به آسانی میتواند اهداف متحرک زمینی را نابود سازد.از دیگر امکانات این جنگنده،سیستم دید در شب دیجیتالی است که محیط اطراف را برای خلبان به نمایش در می آورد.A-10 یک جنگنده نسبتا قدیمی است که در سال 1972 اولین پرواز خود را انجام داده است و چند سال بعد وارد خدمت شده است،اما تا کنون بارها مورد به روز رسانی و تجهیز به وسیله سخت افزارهای جدید قرار گرفته است.یک لایه مستحکم از جنس تیتانیوم،اطراف محل قرار گیری خلبان را پوشش میدهد.این پوشش به منظور حفاظت از جان خلبان استفاده شده است.وزن این جنگنده در حالی که به تسلیحات مسلح نباشد بیش از 11 تن و در صورتی که مجهز به تجهیزات جنگی باشد،بیش از 13 تن خواهد بود.A-10 توان حمل حداکثر 7 تن مهمات را دارد.

جنگنده A-10

این جنگنده در خلال جنگ ائتلاف در عراق که در سالهای 1990-1991 صورت گرفت،به تنهایی 50% از تانک ها و 31% از نفر بر های این کشور را نابود ساخت.سیستم SAS یک تکنولوژی پیشرفته به منظور انجام مانورهای سنگین است.SAS توانایی کنترل هواپیما را بهبود میبخشد.وظیفه دیگر این سیستم کمک به هدف گیری و شلیک است.گاتلینگ قدرتمند این جنگنده مشکلاتی را نیز به همراه داشته است.به عنوان مثال شلیک این توپ موجب تداخل در کنترل جنگنده بوده و در اصطلاح عامیانه،موجب لگد به بدنه جنگنده میشده است.از همین رو یک سامانه جدید با نام PAC بر روی A-10 نصب گشته است.این سیستم موجبات قفل دقیق بر روی هدف را فراهم ساخته است.سامانه الکترونیکی و پیشرفته دیگر A-10،GCAS نام دارد که خلبان را از خطر ارتفاع بسیار پائین آگاه کرده و جلوی برخورد آن را با زمین میگیرد.

NVG نام نوعی عینک دیجیتالی دید در شب است.این عینک به وسیله یک سیستم الکترونیکی،نورهای ضعیف را برای خلبانان تقویت کرده و پرواز های شبانه را تسهیل میکنند.همچنین منورهای پرتابی از A-10 که یک مشکل امنیتی برای آن به حساب می آمدند،با نمونه های پیشرفته جایگزین شده اند.بدین وسیله منورهای جدید را فقط خلبانان رویت خواهند کرد.این قابلیت به وسیله فناوری NVG کاربرد خواهد داشت.نکته جالب توجه بعدی،نصب یک سخت افزار بر روی دستکش های خلبانان است.با استفاده از آن یک لیزر در انگشتان خلبان نصب میگردد که میتواند با دست به اهداف مورد نظر اشاره کرده و دیگر خلبانان با استفاده از عینک های NVG آن را مشاهده کنند.

توپ A-10

A-10 دارای 11 قسمت برای حمل مهمات است.این غلاف ها در زیر بال ها و بدنه قرار دارند.این جنگنده قادر به حمل طیف عظیمی از انواع مهمات است که از آنها میتوان به راکت های LAU-68/61،LAU-5003،LAU-10،موشک های هوا به هوا AIM- سایدواندر،هوا به زمین AGM-65 و بمب های سقوط آزاد اشاره کرد.تنها استفاده کننده A-10 ارتش ایالات متحده است.این جنگنده تاریخ انقضای مشخصی ندارد زیرا به وسیله بروز رسانی های گسترده،توانایی برطرف کردن نیازهای ارتش را دارد.برخی از منابع تاریخ بازنشستگی A-10 را سالهای 2028 تا 2040 میدانند.این جنگنده مجهز به تعداد زیادی از غلاف های جنگ الکترونیک،ناوبری های پیشرفته دیجیتالی و الکترونیکی مانند خلبان خودکار و INS،سیستم جهت یابی EGI و…است که تضمینی برای بقای آن محسوب میگردد.در جریان حمله عراق به کشور کویت،نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا این کشور را مجبور به عقب نشینی از کویت کردند.یکی از خاطرات تلخ ارتش عراق مربوط به سال 1991 است.پس از پذیرش عقب نشینی توسط صدام،لشگر عراق که شامل نیروهای زرهی و سربازان آن کشور بود،از بزرگراه کویت-بصره عازم عراق شدند.درست در همین هنگام بود که جنگنده های A-10 و هلیکوپترهای آمریکایی مانند عزرائیل بر سر آنها خراب شدند و در عرض زمانی کوتاه،بزرگراه از جنازه ها و تجهیزات زرهی غرق در آتش پر شد!از آن زمان به بعد،بزرگراه کویت-بصره به بزرگراه مرگ مشهور شد.در این حمله،قدرت برق آسای A-10 مجددا یاد آوری شد.این نابودی وحشتناک و عظیم،نتیجه بی دقتی افسران عراقی بود که تعداد زیادی از نیروهای زرهی را بدون پشتیبانی هوایی و موشکی در یک جاده بزرگ رها ساخته بودند.

 

گوشی نوکیا

30 Sep

احتمال خرید جنگنده سوخو 30 برای ایران قوت گرفته است (آشنایی با این جنگنده مدرن)

احتمال خرید جنگنده سوخو 30 برای ایران قوت گرفته است (آشنایی با این جنگنده مدرن)

احتمال خرید جنگنده سوخو 30 برای ایران قوت گرفته است (آشنایی با این جنگنده مدرن)

پس از پایان مذاکرات هسته ایی و توافقات انجام شده،بسیاری از کمپانی های جهان در تمام عرصه ها تمایل خود را برای ارتباطات تجاری با ایران نشان داده و راه برای ورود آنان به بازار کشور هموار شده است.علاوه بر رونق گرفتن تبادل و تجارت کالا،لغو تحریم ها سبب ایجاد رایزنی های برای نوسازی و تجهیز ادوات نظامی خواهد شد.همانطور که میدانید،نیروی هوایی ایران از جنگنده های بازنشسته و نسبتا قدیمی برای حفاظت از حریم هوایی کشور استفاده میکند.هر چند که این جنگنده ها همواره در حال به روز رسانی و اورهال هستند،اما در مقابل کشورهای دیگر جهان این جنگنده ها سالخورده به نظر میرسند.پس از خرید جنگنده های (MIG-29) از روسیه که در سال 1989 کلید خورد،ایران موفق به خرید هیچ جنگنده دیگری نشده است.نیروی هوایی و پدافند کشور،این ضعف را با تقویت سامانه موشکی و پدافندی کشور جبران کرده و در حال حاضر کشورمان دارای هزاران ایستگاه پدافند پیشرفته است که توانایی واکنش سریع و نابودی پرندگان متجاوز را خواهند داشت.

مشخصات موبایل