13 Jan

نتایج واقعی از کاهش عملکرد CPU ها

نتایج واقعی از کاهش عملکرد CPU ها

نتایج واقعی از کاهش عملکرد CPU ها

به خوبی می دانیم که این روزها سر و صدای زیادی به پا کرده است. ن نیز دست کم در دو بخش به این باگ ها واکنش نشان می دهند و اینتل نیز بنچمارکهایی را منتشر کرده است که نشان دهنده میزان کارایی CPU های آن پس از نصب وصله امنیتی سیستم عامل ها است. شرکت هایی مانند MSI نیز بایوس های جدیدی را در قالب بروزرسانی منتشر کرده اند که امنیت مادربردهای آنها را بالا خواهد برد.

 با توجه به ماهیت Meltdown و Spectre، وصله ها باید در سطح OS قرار بگیرند و امکان افت عملکرد وجود دارد. همچنین می دانیم که در بخش انجام بازی، مشکلات خاصی از بابت کندی وجود نداشته و نگرانی خاصی برای گیمرها وجود ندارد. اما کاهش عملکرد در بخشی از قسمت ها از جمله ذخیره سازها وجود دارد. در این مطلب قصد داریم تا شما را با بنچمارک و آزمون هایی آشنا سازیم که کاهش عملکرد توان سیستم را پس از نصب وصله و آپدیت های امنیتی، شامل می شود. در بخش Meltdown بروزرسانی سطح سیستم عامل (آپدیت های سیستم عاملی) و Spectre پس از بروزرسانی BIOS و OS مورد آزمایش قرار گرفته اند.

بر اساس اطلاعاتی که در دو هفته گذشته منتشر شده است، می دانیم که CPU های Intel بیش از سایر شرکت ها تحت تاثیر این مسئله بوده و ظاهرا سیستم عامل لینوکس کمترین شدت کاهش پرفورمنس را نشان می دهد. Phoronix نتایجی را منتشر کرده بود که کاهش عملکرد را در یک سیستم با پردازنده Core i7-8700K و ذخیره ساز Samsung 950 PRO NVMe ثابت می کرد؛ این سرآغاز تجسس در بخش کاهش سرعت عملکرد بود! در ابتدا سری به بنچمارکهای اولیه در زمینه ذخیره سازها خواهیم زد:

آزمون دوم به بنچمارک CrystalDiskMark تعلق دارد؛ عملکرد 4K پس از نصب پچ امنیتی حتی تا 23% نیز کاهش پیدا خواهد کرد:

سومین بنچمارک به ATTO Disk تعلق دارد؛ در این بنچمارک با حرکت به سوی ظرفیت 16 کیلوبایت در خواندن/نوشتن پی در پی، کاهش عملکرد بیشتر به چشم می آید:

بنچمارک چهارم به Cinebench R15 می پردازد که به دلیل کاهش نه چندان زیاد عملکرد CPU در این بخش، نگرانی خاصی وجود ندارد.

در تصویر بعد آزمون Blender را مشاهده خواهید کرد:

یکی دیگر از آزمون های رندر، این بار با معیار Corona نسخه 1.3 سنجیده شده است:

در آزمون های Excel 2016 نیز افت کیفیت مشاهده نشده است:

آزمون 7-Zip:

آزمون VeraCrypt با رمز نگاری های AES در ظرفیت های 1 گیگابایت و 50 مگابایت:

آزمون بازی با Ashes of the Singularity:

نتایج آزمون ها در بازی Assassin’s Creed Origins:

نتایج آزمون ها در بازی Battlefield 1:

 

نتایج واقعی از کاهش عملکرد CPU ها

(image)

به خوبی می دانیم که این روزها سر و صدای زیادی به پا کرده است. ن نیز دست کم در دو بخش به این باگ ها واکنش نشان می دهند و اینتل نیز بنچمارکهایی را منتشر کرده است که نشان دهنده میزان کارایی CPU های آن پس از نصب وصله امنیتی سیستم عامل ها است. شرکت هایی مانند MSI نیز بایوس های جدیدی را در قالب بروزرسانی منتشر کرده اند که امنیت مادربردهای آنها را بالا خواهد برد.

 با توجه به ماهیت Meltdown و Spectre، وصله ها باید در سطح OS قرار بگیرند و امکان افت عملکرد وجود دارد. همچنین می دانیم که در بخش انجام بازی، مشکلات خاصی از بابت کندی وجود نداشته و نگرانی خاصی برای گیمرها وجود ندارد. اما کاهش عملکرد در بخشی از قسمت ها از جمله ذخیره سازها وجود دارد. در این مطلب قصد داریم تا شما را با بنچمارک و آزمون هایی آشنا سازیم که کاهش عملکرد توان سیستم را پس از نصب وصله و آپدیت های امنیتی، شامل می شود. در بخش Meltdown بروزرسانی سطح سیستم عامل (آپدیت های سیستم عاملی) و Spectre پس از بروزرسانی BIOS و OS مورد آزمایش قرار گرفته اند.

بر اساس اطلاعاتی که در دو هفته گذشته منتشر شده است، می دانیم که CPU های Intel بیش از سایر شرکت ها تحت تاثیر این مسئله بوده و ظاهرا سیستم عامل لینوکس کمترین شدت کاهش پرفورمنس را نشان می دهد. Phoronix نتایجی را منتشر کرده بود که کاهش عملکرد را در یک سیستم با پردازنده Core i7-8700K و ذخیره ساز Samsung 950 PRO NVMe ثابت می کرد؛ این سرآغاز تجسس در بخش کاهش سرعت عملکرد بود! در ابتدا سری به بنچمارکهای اولیه در زمینه ذخیره سازها خواهیم زد:

(image)

آزمون دوم به بنچمارک CrystalDiskMark تعلق دارد؛ عملکرد 4K پس از نصب پچ امنیتی حتی تا 23% نیز کاهش پیدا خواهد کرد:

(image)

سومین بنچمارک به ATTO Disk تعلق دارد؛ در این بنچمارک با حرکت به سوی ظرفیت 16 کیلوبایت در خواندن/نوشتن پی در پی، کاهش عملکرد بیشتر به چشم می آید:

(image)

بنچمارک چهارم به Cinebench R15 می پردازد که به دلیل کاهش نه چندان زیاد عملکرد CPU در این بخش، نگرانی خاصی وجود ندارد.

(image)

در تصویر بعد آزمون Blender را مشاهده خواهید کرد:

(image)

یکی دیگر از آزمون های رندر، این بار با معیار Corona نسخه 1.3 سنجیده شده است:

(image)

در آزمون های Excel 2016 نیز افت کیفیت مشاهده نشده است:

(image)

آزمون 7-Zip:

(image)

آزمون VeraCrypt با رمز نگاری های AES در ظرفیت های 1 گیگابایت و 50 مگابایت:

(image)

آزمون بازی با Ashes of the Singularity:

(image)

نتایج آزمون ها در بازی Assassin’s Creed Origins:

(image)

نتایج آزمون ها در بازی Battlefield 1:

 (image)

نتایج واقعی از کاهش عملکرد CPU ها

1 May

تماشا کنید:آشنایی با اجکت جنگنده ها به همراه یک کلیپ واقعی!

تماشا کنید:آشنایی با اجکت جنگنده ها به همراه یک کلیپ واقعی!

تماشا کنید:آشنایی با اجکت جنگنده ها به همراه یک کلیپ واقعی!

در جنگ جهانی دوم،خلبانان و افسران بسیاری جان خود را بر روی آسمان از دست دادند.از جمله مهمترین دلایل آنها می توان به نبود جت های مدرن،سرعت پایین جنگنده و خصوصا تنبلی بمب افکن ها،واماندگی موتور،نبود سامانه های الکترونیکی و کامپیوتری و…اشاره کرد.اما از همه این موارد بدتر،مرگ خلبان هایی بود که در به دلیل نبود سیستم خروج (Eject) جان خود را از دست دادند.حتی در برخی منابع و مستند سازی ها گفته شده است که:خلبانهایی مانند افسران فرانسوی،یک اسلحه کمری را درون کاکپیت با خود حمل می کردند تا هنگام سقوط و یا هدف قرار داده شدن،به وسیله آن به زندگی خود پایان دهند.

 بدین ترتیب مرگ آنها با درد کمتر همراه بود.اما تحقیقات در اینباره حتی در هنگام جنگ جهانی دوم نیز ادامه داشت؛و استارت اولیه تولید یک سامانه برای خروج خلبانان،از جنگ جهانی دوم زده شد. صندلی‌پَران سامانه‌ای است که صندلی هواپیما را با فرمان خلبان به بیرون از اتاقک خلبان پرتاب می‌کند.این کار معمولا برای نجات خلبان یا سایر سرنشینان یک هواپیما (معمولاً هواپیمای نظامی) در موقعیت اضطراری، انجام می‌شود. در بیشتر طراحی‌ها، انفجار ماده منفجره و یا پیش‌رانش فضایی صندلی خلبان را به بیرون پرتاب می‌کند. پس از خروج خلبان، بوسیله چتر (هوانوردی) فرود می‌آید.صندلی پرتاب به بیرون ACES II چند ثانیه پیش از برخورد هواپیما به زمین، عمل می‌کند.به عمل پرتاب خلبان به بیرون از هواپیما با استفاده از صندلی‌پران، پرانش یا Eject گفته می شود. هدف صندلی پرتاب به بیرون زنده نگاه داشتن خلبان است. خلبان تقریباً شتابی معادل ۱۰ تا ۱۲ برابر شتاب گرانشی (۱۱۷ تا ۱۳۷ متر بر مجذور ثانیه) تجربه می‌کند. صندلی‌های غربی معمولاً شتاب کمتری بر خلبان تحمیل می‌کنند. در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی، فناوری شوروی اغلب شتابی معادل ۲۰ تا ۲۲ برابر شتاب گرانشی ایجاد می‌کردند. شکستگی ستون مهره‌ها اثر جانبی این سیستم هاست. سال ۱۹۱۰ یک فرار با کمک بانجی از یک هواگرد صورت گرفت. در سال ۱۹۱۶، ادوارد کالتروپ، یک مخترع چتر نجات، یک صندلی پران را که هوای فشرده را مورد استفاده قرار داده بود، به ثبت رسانید.  اولین صندلی‌های پران به طور آزادانه در طی جنگ جهانی دوم توس هینکل و SABB توسعه یافتند. مدل‌های اولیه توسط هوای فشرده نیرو می‌گرفتند. پس از حنگ جهانی دوم، نیاز به چنین سیستم‌های صندلی پرتان افزایش یافت. نیروی هوایی ایالات متحده تجربه‌ای بر روی سیستم‌های صندلی پران انجام دادند که کاری از جیمز مارتین و شرکت ایشان، شرکت مارتین – بیکر بود.

مکانیزم انجام اجکت سیستم eject به این صورت عمل می کند که خلبان در اولین مرحله باید پوشش شیشه ای یا کاناپی  هواپیما را از سر راه بردارد که برای این منظور در اطراف شیشه مواد منفجره مخصوص پیش بینی شده است که پس از کشیدن  طناب مخصوص کاناپی از هواپیما جدا شده و سپس خلبان کلید eject را فشار می دهد تا راکتهای نصب شده در زیر صندلی  خلبان را در مدت 1.8 ثانیه به ارتفاعی بالغ بر 100 متر پرتاب نماید .  شرایط پرش باید طوری باشد که خلبان به صورت عمودی از هواپیما به بیرون پرتاب شود ، در غیر اینصورت ممکن است  در اثر پائین بودن هواپیما با زمین اصابت کند . چتر خلبان داخل صندلی قرارداد و خلبان با صندلی پرتاب می شود .  اجکت اکثراً زمانی صورت می پذیرد که دیگر هیچ شانسی برای ادامه پرواز وجود نداشته باشد و نجات جان خلبان در اولویت باشد. در هنگام اجکت برای یک لحظه فشاری بیش از +18 جی به بدن انسان وارد می آید که اگر لباس های آنتی جی(جی سوت ) نباشند،  قطعاً فرد در همان دم به دلیل افت کلی فشار خون (اختلاف فشار خارج بدن و عروق) جان خواهد سپرد. در ضمن، در بعضی مواقع،  اجکت به صورت ناقص صورت می گیرد و ممکن است قسمتی از بدن خلبان به کابین برخورد کند (مانند شکستگی دستبه دلیل  برخورد با کابین هنگام خروج اضطراری از هواپیما). در ضمن خلبان باید برای اجکت حتماً سرهای خود را تقریباً تا میان پاهایش بیاورد  تا گردن او در هنگام اجکت از جا کنده نشود. یکی از خلبانان F-15C که حین تمرین در خلیج مکزیک، با سرعت 5/1 ماخ و در حالی  که نوک هواپیما به سمت زمین بود، بیرون پرید و از 23 نقطه دچار شکستگی شدید شد ضمن اینکه 8 ماه تمام در بیمارستان بستری بود. البته عمل ایجکت تبعات بعدی را برای خلبان ایجاد می کند. بیشتر ایجکتها به علت فشاری که به کمر یا گردن خلبان وارد میکنند  باعث آسیب دیدگی می شوند، ولی اگر سرعت و حرکت جنگنده در حد نرمال باشد، یعنی سرعت آن بیشتر از 700 یا 800  کیلومتر و در حال سقوط سریع نباشد،ایجکت کم خطرتر انجام می شود.در برخی موارد هم اجکت دیرهنگام بوده و یا شرایط آن فراهم نیست که موجب کشته شدن خلبان می گردد.

اشاره: برخی قسمت ها از آی آر ارتش.

در کلیپ زیر شاهد اجکت های واقعی هستید که بر اثر مشکلاتی متفاوت،اتفاق افتاده اند.این ویدئوی کوتاه و جذاب را از دست ندهید.

تماشا کنید:آشنایی با اجکت جنگنده ها به همراه یک کلیپ واقعی!

(image)

در جنگ جهانی دوم،خلبانان و افسران بسیاری جان خود را بر روی آسمان از دست دادند.از جمله مهمترین دلایل آنها می توان به نبود جت های مدرن،سرعت پایین جنگنده و خصوصا تنبلی بمب افکن ها،واماندگی موتور،نبود سامانه های الکترونیکی و کامپیوتری و…اشاره کرد.اما از همه این موارد بدتر،مرگ خلبان هایی بود که در به دلیل نبود سیستم خروج (Eject) جان خود را از دست دادند.حتی در برخی منابع و مستند سازی ها گفته شده است که:خلبانهایی مانند افسران فرانسوی،یک اسلحه کمری را درون کاکپیت با خود حمل می کردند تا هنگام سقوط و یا هدف قرار داده شدن،به وسیله آن به زندگی خود پایان دهند.

 بدین ترتیب مرگ آنها با درد کمتر همراه بود.اما تحقیقات در اینباره حتی در هنگام جنگ جهانی دوم نیز ادامه داشت؛و استارت اولیه تولید یک سامانه برای خروج خلبانان،از جنگ جهانی دوم زده شد. صندلی‌پَران سامانه‌ای است که صندلی هواپیما را با فرمان خلبان به بیرون از اتاقک خلبان پرتاب می‌کند.این کار معمولا برای نجات خلبان یا سایر سرنشینان یک هواپیما (معمولاً هواپیمای نظامی) در موقعیت اضطراری، انجام می‌شود. در بیشتر طراحی‌ها، انفجار ماده منفجره و یا پیش‌رانش فضایی صندلی خلبان را به بیرون پرتاب می‌کند. پس از خروج خلبان، بوسیله چتر (هوانوردی) فرود می‌آید.صندلی پرتاب به بیرون ACES II چند ثانیه پیش از برخورد هواپیما به زمین، عمل می‌کند.به عمل پرتاب خلبان به بیرون از هواپیما با استفاده از صندلی‌پران، پرانش یا Eject گفته می شود. هدف صندلی پرتاب به بیرون زنده نگاه داشتن خلبان است. خلبان تقریباً شتابی معادل ۱۰ تا ۱۲ برابر شتاب گرانشی (۱۱۷ تا ۱۳۷ متر بر مجذور ثانیه) تجربه می‌کند. صندلی‌های غربی معمولاً شتاب کمتری بر خلبان تحمیل می‌کنند. در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی، فناوری شوروی اغلب شتابی معادل ۲۰ تا ۲۲ برابر شتاب گرانشی ایجاد می‌کردند. شکستگی ستون مهره‌ها اثر جانبی این سیستم هاست. سال ۱۹۱۰ یک فرار با کمک بانجی از یک هواگرد صورت گرفت. در سال ۱۹۱۶، ادوارد کالتروپ، یک مخترع چتر نجات، یک صندلی پران را که هوای فشرده را مورد استفاده قرار داده بود، به ثبت رسانید.  اولین صندلی‌های پران به طور آزادانه در طی جنگ جهانی دوم توس هینکل و SABB توسعه یافتند. مدل‌های اولیه توسط هوای فشرده نیرو می‌گرفتند. پس از حنگ جهانی دوم، نیاز به چنین سیستم‌های صندلی پرتان افزایش یافت. نیروی هوایی ایالات متحده تجربه‌ای بر روی سیستم‌های صندلی پران انجام دادند که کاری از جیمز مارتین و شرکت ایشان، شرکت مارتین – بیکر بود.

(image)

مکانیزم انجام اجکت سیستم eject به این صورت عمل می کند که خلبان در اولین مرحله باید پوشش شیشه ای یا کاناپی  هواپیما را از سر راه بردارد که برای این منظور در اطراف شیشه مواد منفجره مخصوص پیش بینی شده است که پس از کشیدن  طناب مخصوص کاناپی از هواپیما جدا شده و سپس خلبان کلید eject را فشار می دهد تا راکتهای نصب شده در زیر صندلی  خلبان را در مدت 1.8 ثانیه به ارتفاعی بالغ بر 100 متر پرتاب نماید .  شرایط پرش باید طوری باشد که خلبان به صورت عمودی از هواپیما به بیرون پرتاب شود ، در غیر اینصورت ممکن است  در اثر پائین بودن هواپیما با زمین اصابت کند . چتر خلبان داخل صندلی قرارداد و خلبان با صندلی پرتاب می شود .  اجکت اکثراً زمانی صورت می پذیرد که دیگر هیچ شانسی برای ادامه پرواز وجود نداشته باشد و نجات جان خلبان در اولویت باشد. در هنگام اجکت برای یک لحظه فشاری بیش از +18 جی به بدن انسان وارد می آید که اگر لباس های آنتی جی(جی سوت ) نباشند،  قطعاً فرد در همان دم به دلیل افت کلی فشار خون (اختلاف فشار خارج بدن و عروق) جان خواهد سپرد. در ضمن، در بعضی مواقع،  اجکت به صورت ناقص صورت می گیرد و ممکن است قسمتی از بدن خلبان به کابین برخورد کند (مانند شکستگی دستبه دلیل  برخورد با کابین هنگام خروج اضطراری از هواپیما). در ضمن خلبان باید برای اجکت حتماً سرهای خود را تقریباً تا میان پاهایش بیاورد  تا گردن او در هنگام اجکت از جا کنده نشود. یکی از خلبانان F-15C که حین تمرین در خلیج مکزیک، با سرعت 5/1 ماخ و در حالی  که نوک هواپیما به سمت زمین بود، بیرون پرید و از 23 نقطه دچار شکستگی شدید شد ضمن اینکه 8 ماه تمام در بیمارستان بستری بود. البته عمل ایجکت تبعات بعدی را برای خلبان ایجاد می کند. بیشتر ایجکتها به علت فشاری که به کمر یا گردن خلبان وارد میکنند  باعث آسیب دیدگی می شوند، ولی اگر سرعت و حرکت جنگنده در حد نرمال باشد، یعنی سرعت آن بیشتر از 700 یا 800  کیلومتر و در حال سقوط سریع نباشد،ایجکت کم خطرتر انجام می شود.در برخی موارد هم اجکت دیرهنگام بوده و یا شرایط آن فراهم نیست که موجب کشته شدن خلبان می گردد.

اشاره: برخی قسمت ها از آی آر ارتش.

در کلیپ زیر شاهد اجکت های واقعی هستید که بر اثر مشکلاتی متفاوت،اتفاق افتاده اند.این ویدئوی کوتاه و جذاب را از دست ندهید.

تماشا کنید:آشنایی با اجکت جنگنده ها به همراه یک کلیپ واقعی!

نود32 آپدیت ورژن 6

موسیقی